Auteursarchief: Nicolette Koopen

Recensie

Vandaag meegeweest naar presentatie team Danielle op mijn oude school en ook Daans oude school het Schoter .Gemengde groep 3e, 4e en 5 e jaars uit verschillende leerstromen. Hele rustige groep die met grote aandacht luisterden en vond ik best goed op de hoogte waren over XTC. Knap Nicolette hoe rustig en duidelijk jij de boodschap over bewustwording uitdraagt
Je doet je dochter eer aan topper 🙏

Stoer

Diverse malen lees ik in de pers artikelen over drugs.
Zo ook gisteren, ik lees in de pers over een Europees drugscongres.
Daaronder lees ik reacties van de medelanders, zittend achter hun pc of telefoon.
De meest ernstige verwensingen naar de persoon zelf (korpschef) komen voorbij, zo ook hoe het allemaal beter kan.
In 2016 kwam ik zelf in het landelijke nieuws, daar gebeurde hetzelfde als ik gisteren zag gebeuren.
Medelanders wisten allen zeer goed hoe mijn horrorweekend nu echt was geweest.
Medelanders wisten zeer goed hoe dom mijn kind was geweest, want zij……….
Dit bericht is voor jou, zittend en veroordelend achter je pc of telefoon.
Waarom moet er altijd veroordeeld, afgebrand en of gekwetst worden? Sommige mensen heb ik een inbox gegeven, gewoon met een vriendelijke toon.
Dan hoorde ik “oh sorry, zo bedoelde ik het niet”, of “ik wens u veel succes met uw missie”.
Als je nou zo graag “stoer” wil zijn, je korpsbal er taggend bij betrekt , nodig mij gerust uit.
Dan praten we er face to face met een bakkie over.
Mocht je nou willen weten waar ik voor sta, vraag het mij gerust.
Oh en dan ook nog het volgende, wil jij een keer als ervaringsdeskundige mee naar mijn presentatie, dat kan.
Fijne dag.
Nicolette
#bewustwording

Mail van een ouder

Zojuist ontvangen…….
Beste Nicolette,
Wil je hartelijk bedanken voor je inzet en energie die je investeert in bewustwording van de gevaren van Xtc.
Heb ademloos je website gelezen en was met tranen geroerd..
Afgelopen december 2017 hebben wij ons kind van 23 jaar ook verloren door Xtc gebruik.
Ons kind heeft helaas suicide gepleegd.
Wat een pijn en verdriet..
Ons kind had vele vrienden was zeer geliefd op school, werk, bij zijn vrienden en vooral thuis.
Ons kind was spontaan, vriendelijk,
alert, lief, sympatiek en wilde iedereen goed doen..
Onze kind gebruikte zonder dat wij ouders dat wisten xtc op hardstyle feesten, jarenlang.
Ons kind leefde doordeweeks gezond. Fitness, gezond eten, op tijd naar bed.
Tot het mis ging. Ons kind werd stiller het laatste half jaar en vertelde een paar weken van te voren over ernstige hoofdpijn en beeldde in dat alle mensen wat van ons kind wilde, er waren hallicunaties..
Naar de dokter, test gemaakt, depressief. Afspraak met psycholoog gemaakt op maandag 11 december, de nacht ervoor is ons kind gestorven..
Als dat bij jouw past zou ik graag n keer contact opnemen of n lezing van je bij willen wonen.
Vind t geweldig wat je doet!
Hartelijke groet
*omwille van privacy heb ik een aantal zinnen aangepast met de woorden:
Ons kind.

Lois

Als (inmiddels ex 😉) vriendinnetje van de neef van Daniëlle heb ik haar dood twee jaar geleden van heel dichtbij meegemaakt. Ik vergeet nooit meer dat Mitch en ik tijdens onze zomervakantie gebeld werden met de mededeling dat het echt helemaal niet goed ging met Daniëlle en we rekening moesten houden met het ergste. Het ene moment ben je met een cocktail in je hand vakantie aan het vieren op Zakynthos en het andere moment zit je veel eerder dan gepland in het vliegtuig naar huis zaten om bij de crematie van Daniëlle aanwezig te kunnen zijn. Heel onwerkelijk en bizar, maar vooral ook mega heftig.
Sinds Nicolette haar presentaties geeft, wilde ik hier heel graag al een keer bij aanwezig zijn. Puur om te zien welk verhaal Nicolette precies vertelt maar zeker ook om de reactie van een klas op een verhaal als deze eens mee te maken. Vandaag was Nicolette in mijn woonplaats, op de school waar mijn vader werkt en dit was dan ook de uitgelezen kans om hier eens bij aanwezig te zijn. Ik heb twee presentaties bij kunnen wonen en ben echt onwijs onder de indruk van hoe rustig en duidelijk Nicolette haar verhaal vertelt en hoe ze het voor elkaar krijgt om alle kinderen (biiiiijjnnaaaa) muisstil te krijgen.
De kids waren (op een goede manier) onwijs geïnteresseerd en stelden hele goede vragen, die Nicolette allemaal perfect en geduldig wist te beantwoorden. Toen een meisje aan het einde van de presentatie aangaf dat ze dit echt ‘de beste en interessantste gastles die ze ooit had gehad’ vond, weet je dat het ook echt helemaal goed is overgekomen. Zelf heb ik stiekem af en toe wel met een kleine traan in m’n ogen gezeten maar vond het zo fijn om hier nu eindelijk een keer bij aanwezig te kunnen zijn. En ben vooral zo ontzettend blij dat er nog zoiets goeds en belangrijks wordt gedaan met wat Daniëlle is overkomen. Hopelijk kunnen er nog héél veel meer klassen gaan luisteren naar het verhaal van Nicolette.
Na de presentaties was ik thuis aan het werk en keek ik naar mijn vensterbank waarin het roze kaarsje van Daniëlle altijd staat. Eigenlijk brand ik deze nooit, maar vandaag leek het me een goed moment om dat wel te doen. Voor Daan en voor haar lieve, lieve familie. Ik mag dan ‘officieel’ dan wel geen deel meer uitmaken van deze familie, in mijn hart blijft dat voor altijd wel zo voelen

Het gebeurt altijd een ander…

Cijfers en statistieken vliegen ons om de oren.
Zoveel mensen hebben of doen dit en zoveel hebben of doen dat.
Gisteravond keek ik voor het slapen naar het programma drugs inc.
De narigheid die drugs daar aanricht (bendes, kartels,verslaafden) zijn werkelijk enorm!
Eergisteren heb ik contact met 2 verschillende journalisten. Beide schrijven onder andere (voor kranten) over drugs. Beide zijn met een boek bezig, beide willen mij hiervoor interviewen en mee naar een presentatie (1 is al mee naar een presentatie geweest).
Vanmorgen ontvang ik een inbox, een meisje die ik heb leren kennen heeft haar broer vlak voor Danielle verloren.
Zelfde leeftijd, zelfde drugssoort, zelfde drama.
In haar dorp overleed nu weer een jongere aan hetzelfde als haar broer
Een jongen die bij haar broer was toen die nog leefde en dood ging, een jongen wiens ouders nu net zo wanhopig zijn als haar en andere ouders.
Zelf ben ik onderweg naar Woerden, geef vandaag 3 presentaties aan kwetsbare jongeren.
Daar vertel ik ze over Danielle, mijn gezin en wat xtc is.
Ik wijs met geen enkele vinger, laat ze meekijken binnen het stukje #bewustwording.
Dat waar wij van denken dat het ons deurtje voorbij gaat, dat wij weten hoe of wat, dat wij……dat zij…..dat……
Voor de jongen waar ik nu net bericht over kreeg, voor zijn ouders, voor zijn broer, zus en liefhebbende…..sterkte.
Liefs Nicolette

Lieve zuster

Lieve zuster,

 

Wat een gekte, de lente is weer begonnen, de dagen gaan weer langer duren, ik zit in de allerlaatste weken van mijn middelbare school jaren. Of te wel, what the fuck.
Vorige week donderdag is jou prachtige steen eindelijk geplaatst, nu heb je eindelijk je eigen plek om te rusten. We hebben weer een hoofdstuk af moeten sluiten van de rouw, maar ook van de zaken regelen. Wat er nu overblijft is, huilen, aan je denken, en een kaars branden.
De laatste weken ben ik over van alles aan het nadenken. Ik vraag me van alles af, ik laat dingen los, en probeer open te staan voor alle nieuwe dingen. Ik praat met vriendinnen over jou dood, ik luister onze liedjes stiekem toch nog een keer, en ik ben op zoek naar al onze foto’s in de loop van jaren van vroeger tot juli 2016.
Ik zei vanavond nadat mama een week op vakantie was geweest tegen mama, Jezus mam, wat gaat de tijd fucking snel. Al bijna 2 jaar, want voor dat je het weet is het weer zomer.. De periode waar wij het meeste van hielden! Kon ik de leuke tijden maar overdoen, kon ik maar weer even bij dat strand staan in Spanje samen, konden we nog maar even saampjes de winkelstraten onveilig maken, en kon ik je nog maar even heel stevig vast houden en zeggen hoe veel ik je wel niet miste.
Deze zomer word ik 16, de leeftijd waarop we samen zouden gaan touren op de scooter, en de leeftijd wanneer ik voor de eerste keer mee uit zo mogen met je. De leeftijd waarop jij als enige op me sweet 16 achter de bar zou mogen staan, en de leeftijd waarop ik een nieuwe start moet maken, nieuwe school, nieuwe mensen, nieuwe stage’s, nieuwe vriendinnen, en ga zo maar door.
Lieve Daan, maak je over mij geen zorgen, ik kom er wel, en ik ga je trots maken ❤.
Kus van your ‘little’ girl 😘.

De jeugd van tegenwoordig…..

(en niet alleen de jeugd…..).
Ik kijk zojuist rtl late night, Edith Bos vertelt over haar eigen burn out en over de jeugd en hun burn outs.
De jeugd van tegenwoordig wil graag alles doen.
# school
# werk
# vrienden
# relatie
# drankje
# hapje
# feestje
# sporten
# carrière maken
# slapen
Waar niemand over spreekt, en ik mijn zorgen over uit wil is het volgende…..
Als je bovenstaande zaken nu leest, dan word je toch al moe bij de gedachtes?
Om dit alles vol te houden wordt er wat geslikt en of gesnoven, want het is pas feest als jij bent geweest?!
Denk nu eens na….
Gebruik jij om deze redenen middelen?
Gebruik jij omdat anderen ook gebruiken?
Gebruik jij omdat…….
Jij bent dus bekend met het woord gebruik…….dan weet jij waarschijnlijk ook dat je je gezond verstand kan gebruiken?
Jij wil toch ook een toekomst?
Wees jezelf bewust van dat wat je echt nodig hebt om te leven.
En wat zou ik blij zijn als het onderwerp middelengebruik en burn out onderzocht zou worden.
Nicolette
#bewustwording

Lopende actie Rabobank fietstocht

Fietsen voor het goede doel?
32 kilometer lang door de IJmond heen ennnnnnnn het levert12.50 per volle stempelkaart op voor team Danielle!
Diverse stops met drankje en gezelligheid, start vanaf boerderij Zorgvrij.
Ik heb 40 startbewijzen in mijn bezit, wie wil er ook meefietsen?
Uiteraard fietst ikzelf met mijn partner en twee kinderen.

Liefs Nicolette

 

Rollercoaster

Rollercoaster
0715 stap in vanmorgen in mijn auto, cliënt wordt om 0730 door mij de ochtend ingeholpen.
0815 rij ik naar een parkeerplaats dichtbij waar Tom mij oppikt om naar Dokkum te rijden.
0915, mijn collega Mariette appt mij vanaf de ijsbaan, zij schaatst geld bijeen voor mijn stichting.
In de auto schrijf ik mijn rapportages, praat met Tom over de school waar wij heengaan.
1035 zitten wij in Dokkum aan een bakkie.
1100, goedemorgen, ik ben Nicolette!
MBO niveau 4 allemaal derde jaars kijken mij vol verwachting aan.
De komende 1.5 uur wordt er geluisterd, gevraagd en vallen er bij sommige leerlingen tranen.
Er wordt geëindigd met wonderschone kusjes en het uitdelen van lippenbalsems.
1240 een broodje en soepje, nog napraten met de docente en weer terug.
In de auto eerst mijn werktelefoon, casuïstiek overleg met een collega die graag overleg met mij wilde.
Een uur later open ik mijn telefoon, vandaag zou Danielle haar plaat geplaatst worden.
Mijn man stuurt een foto, hij heeft zojuist met de platenmeneer de steen geplaatst, ik raak emotioneel en bel even met hem. Wat een pracht plaat en graf is het geworden!
1500 rijdt Tom mij Haarlem in, ik ga direct naar het graf om de plantjes er weer op te zetten.
1600 sta ik met mijn voltallige gezin bij elkaar bij het graf, hebben we een prachtig bloemstuk neergelegd.
1630 “hoi Nicolette ” cliënte wacht mij bij de voordeur op, een tweede cliënte arriveert ook.
Theetje en luisteren naar hun verhalen maken dat ik om 1820 thuis kom.
Mijn eten staat klaar, “hoi mam” “hee Niek” we zijn allemaal nog vol van vanmiddag.
1910 stap ik weer in de auto, bloemschikken met de pvh, even “los vd stof” sta ik nu tussen plakken mos en bolletjes.
Wat een dag, wat een emoties, wat ben ik blij met mijn gezin en de mensen die ons (en wij hun)lief hebben om ons heen.
Liefs Nicolette

 

Legaliseren

Legaliseren?
Met enige regelmaat wordt er aan mij gevraagd of legaliseren een oplossing tegen de drugsoverlast en of slachtoffers zou zijn?
Mijn bescheiden mening is niet belangrijk, maar ik wil er best iets over zeggen.
De voordelen zouden kunnen zijn:
* Drugs waarvan de inhoud gelijk is, mogelijk minder slachtoffers ivm doseringen.
* Een duidelijker beeld van hoeveel er gebruikt wordt.
* Een vaste prijs.
* Het uit het illegale circuit halen.
De nadelen zouden kunnen zijn:
* De illegale sector gaat deze bron van inkomsten niet loslaten.
* De illegale sector gaat onder de prijs verkopen.
Zo zullen er nog vele redenen zijn, prima om hier met elkaar over te discussiëren.

En laten we het afval niet vergeten.

Tom Kiel Vergeet het drugsafval niet, 200.000 kilo per jaar wordt er in Nederlandse natuurgebieden gedumpt. En de illegale kap van tropisch regenwoud voor de winning van de zeldzame sassafrasboom in Cambodia.
https://www.changingperspective.info/…/iedereen-hekel…/

Lopende actie Mariet

Vanmorgen in alle vroegte is mijn stoere collega Mariette in haar eentje gaan schaatsen voor team Danielle.
Zij heeft zelf sponsors gezocht en bond vmo de schaatsen onder om zo het geld binnen te schaatsen.
Lieve Mariette, wat een geweldige actie heb jij uitgevoerd!
Jij schreef mij dat jij je vmo emotioneel voelde, ik werd net als jij emotioneel van jouw foto’s.
*update*
Dit ontving ik van Mariette
De teller staat nu op 537,50 euro.

Lopende actie Cora

Vorige week ben ik 5 dagen naar Drenthe geweest om level 3 van Trager Approach te doen. Het was geweldig en ik ben zeker een niveau hoger gekomen. Omdat ik weer oefensessies moet geven, ga ik de actie van afgelopen zomer voor team Danielle herhalen.
Ik bied 20 sessies van anderhalf uur aan (dus de dubbele tijd van de vorige actie) voor de zeer lage prijs van 40 eu (normaal tarief 100 eu) De volledige opbrengst gaat direct naar Team Danielle! Vol = Vol! Dus wees er snel bij! Voor een afspraak kun je me een PB sturen. Ik heb er zin in!

Reactie

Deze reactie wilde ik hier plaatsen, zo waar wat deze moeder hier op een ander stuk schreef.
Ik werd met normen en waarden opgevoed! Werd gewaarschuwd en kreeg uitleg. En ik was 34!! Toen ik xtc ging proberen, had toen een vriend die het dagelijks gebruikte.. ik was eerst in shock en daarna werd ik nieuwsgierig.. en wilde óók. Niet zijn schuld, maar MIJN keuze!! Hoe stom om op die leeftijd nog zo’n onnozele keuze te maken. Ben nu 48 dus héél wat jaartjes later, gelukkig. Maar het hád zéker niéts met mijn opvoeding te maken. Had eerder in mijn jeugd nog nóóit íets van drugs willen proberen, nóóit de behoefte gehad.. en nu.. nu deed ik het wel..
Zelf denk ik óók nog dát het spul in deze tijd vele malen sterker is als toen. Niet als excuus bedoeld hoor. En nú ben ik godsgelukkig dat hét stééds goed afliep, maar zou het ook nóóit meer proberen. Maar óók IK dacht mij overkomt zoiets niet, “want ik wéét dat ik véél water moet drinken.. zorgen dat ik nóóit alléén ben, het moet opbouwen” ( wat een bullshit allemaal achteraf gezien)
Zó heb ik het de zoon van mijn man (12 jaar) óók uitgelegd. Want doen alsof je het zo goed weet allemaal, zonder je eigen fouten toe te geven maakte voor mij mijn uitleg zinloos. Hij was totáál in shock.. jij?? Jij maakte zo’n domme keuze..? Ja ik jongen en voor hetzelfde geld had ik hier niet meer gezeten.. Dat maakte indruk! Zelfs Danielle haar verhaal erbij gehaald.
En nóg zullen wij nóóit zeggen, dat zal onze niet doen. Want de sociale “druk” wordt vele malen belangrijker als mijn uitleg straks.
Het énige dat je kunt is HOPEN dat ze sterker zijn als de sociale druk.
Want je kunt ze onmogelijk in een glazen kastje stoppen. En zeggen, mijn zoon of dochter doet zoiets niet, is mijns inziens je kop in het zand steken.
En roepen dat jij wél weet hoe je het béter zou doen vind ik bijna beledigend! Want je wéét het als ouders gewoon ECHT niet.
Ik werd met normen en waarden opgevoed! Werd gewaarschuwd en kreeg uitleg. En ik was 34!! Toen ik xtc ging proberen, had toen een vriend die het dagelijks gebruikte.. ik was eerst in shock en daarna werd ik nieuwsgierig.. en wilde óók. Niet zijn schuld, maar MIJN keuze!! Hoe stom om op die leeftijd nog zo’n onnozele keuze te maken. Ben nu 48 dus héél wat jaartjes later, gelukkig. Maar het hád zéker niéts met mijn opvoeding te maken. Had eerder in mijn jeugd nog nóóit íets van drugs willen proberen, nóóit de behoefte gehad.. en nu.. nu deed ik het wel..
Zelf denk ik óók nog dát het spul in deze tijd vele malen sterker is als toen. Niet als excuus bedoeld hoor. En nú ben ik godsgelukkig dat hét stééds goed afliep, maar zou het ook nóóit meer proberen. Maar óók IK dacht mij overkomt zoiets niet, “want ik wéét dat ik véél water moet drinken.. zorgen dat ik nóóit alléén ben, het moet opbouwen” ( wat een bullshit allemaal achteraf gezien)
Zó heb ik het de zoon van mijn man (12 jaar) óók uitgelegd. Want doen alsof je het zo goed weet allemaal, zonder je eigen fouten toe te geven maakte voor mij mijn uitleg zinloos. Hij was totáál in shock.. jij?? Jij maakte zo’n domme keuze..? Ja ik jongen en voor hetzelfde geld had ik hier niet meer gezeten.. Dat maakte indruk! Zelfs Danielle haar verhaal erbij gehaald.
En nóg zullen wij nóóit zeggen, dat zal onze niet doen. Want de sociale “druk” wordt vele malen belangrijker als mijn uitleg straks.
Het énige dat je kunt is HOPEN dat ze sterker zijn als de sociale druk.
Want je kunt ze onmogelijk in een glazen kastje stoppen. En zeggen, mijn zoon of dochter doet zoiets niet, is mijns inziens je kop in het zand steken.
En roepen dat jij wél weet hoe je het béter zou doen vind ik bijna beledigend! Want je wéét het als ouders gewoon ECHT niet.

Kusje van Daan

Mijn presentaties eindigen met een kusje van Daan.
De kinderen krijgen te horen en te zien wat een kusje is.
Na de uitleg gaan zij de kusjes maken.
Steevast zie je dat een ieder om zich heen kijkt, mij aankijkt. Ik geef nog wat voorbeeldkusjes en de 1e leerling is klaar, als ik het kusje voorlees en een compliment geef vliegen de kusjes mij om de oren. Na de presentatie kijk ik of de kusjes in het format passen, of de teksten aanspreken en stuur ze naar Tien. Zij zorgt ervoor dat ze bij de drukker komen, ik haal ze daar weer op en ga ermee terug naar de maker ervan.
“Bent u het geworden mevrouw”?
Ik wilde net de klas uit lopen waar ik afgelopen week een presentatie gaf.
Een aantal kinderen hebben zojuist hun kusjes op papier uitgedeeld gekregen.
Ik antwoorde JA, ik ben het geworden!
Alle 30 kinderen klappen spontaan en gaven mij felicitaties.
IJmonder van het jaar, dat werd ik op 5 februari 2018.
Sindsdien ben ik een aantal malen in de krant geweest, regionale tv en heel veel op social media.
De kusjes vertellen een verhaal, de kusjes willen jou wat vertellen.
De kusjes zijn van Daan, mijn Danielle, mijn kind.
De kusjes, zij waren er al voordat ik IJmonder van het jaar werd.
De kusjes zijn onderdeel van mijn presentaties in het kader van de bewustwording.
De kusjes…..

 

IJmuider courant mee naar een presentatie

Zo’n 300 leerlingen van het Driehuizense Ichtus Lyceum hebben een bijzondere ontmoeting achter de rug. Tijdens gastlessen op scholen vraagt de Velserbroekse Nicolette Koopen schier onvermoeibaar aandacht voor de risico’s van xtc-gebruik. Haar dochter Daniëlle moest het slikken van die harddrug twee jaar geleden met de dood bekopen.
Vrolijk, gek, ondernemend. Een meisje met een gulle lach. Zo omschrijft Koopen Daniëlle bij haar bezoek aan het Ichtus Lyceum. Om de ‘kennismaking’ kracht bij te zetten, laat zij de leerlingen die zich donderdag voor de presentatie hebben verzameld een serie foto’s zien. Daniëlle moet inderdaad een opgewekte jonge vrouw zijn geweest. De ene na de andere afbeelding uit het familiealbum verschijnt op het scherm in het leslokaal. Maar als Koopen de tieners heeft verteld hoe ingrijpend haar leven na een alarmerend telefoontje op 23 juli 2016 is veranderd, worden de leerlingen met een heel ander plaatje geconfronteerd. Daarop is Daniëlle opgebaard vereeuwigd.
Tijdens de gastles – waarbij Koopen ook uitleg geeft over de ingrediënten van xtc en over de motieven van handelaren in die harddrug – verslapt de aandacht van de middelbare scholieren vrijwel geen seconde. Geconcentreerd luisteren ze naar het betoog van de Velserbroekse, die onlangs is uitgeroepen tot ‘IJmonder van het Jaar’.
Gedrogeerd
Met een kleine peiling probeert Koopen duidelijk te krijgen of Ichtusgangers zelf ook ervaringen met xtc hebben. Dat doet zij bij elke presentatie. ,,Een 16-jarige leerlinge van een school in Den Haag vertelde mij bijvoorbeeld dat ze met een vriendin was gedrogeerd en dat er daarna seksfilmpjes van de meisjes waren gemaakt”, zegt de Velserbroekse voor het begin van haar presentatie op het Driehuizense lyceum.
Koopens verhaal maakt ook indruk op Ichtus-rector Alexander Volmer. ,,Nicolette Koopen waarschuwt pubers niet alleen, zij laat ze ook nadenken over de gevaren van xtc.’’ Of zich op de Driehuizense school wel eens incidenten met de harddrug hebben voorgedaan? Volmer: ,,Nee, dat niet. We hebben een paar jaar geleden wel een leerling gehad die in wiet bleek te handelen. Die jongen is hier weggestuurd. Want dergelijk gedrag kun je niet door de vingers zien.’’
De gastles van Koopen past in het onderwijsbeleid op het Ichtus Lyceum, zegt de rector. ,,Wij besteden al geruime tijd aandacht aan drugs en roken. Maar bijvoorbeeld ook aan de problematiek rond loverboys. Op elke school gebeurt wel eens iets vervelends. Daarom hebben we regelmatig contact met de wijkagent en zijn we zelf heel alert.’’

 

Mee naar een presentatie

Even bijkomen met een kopje thee…
Ik heb vandaag een presentatie van Nicolette bijgewoond op het Ichthus, 2e klas.
Indrukwekkend, respect, een missie, vol passie zijn even wat woorden die nu in me opkomen. Bewonderenswaardig dat Nicolette met Tom heel Nederland doorkruist om mensen/kinderen bewust te maken van wat drugs met je doet.
Ikzelf heb het vroeger nooit gebruikt, zal het ook nooit doen en ik hoop dat mijn kinderen dat zich ook bewust worden. Daar doe ik thuis mijn best voor.
Wat Nicolette en haar naasten moeten doormaken is afschuwelijk. Je kind verliezen is je ergste nachtmerrie.
Nicolette, dank dat ik erbij mocht zijn!
Kusje van Daan: Allesverwoestend.
Liefs, Esther

Presentatie

Vandaag was ik voor de eerste keer mee naar de presentatie van Nicolette.
Mijn gedachtes vooraf aan de presentatie waren: verdriet en uitleg betreft xtc.
Toen de klas van het Ichtes Lyceum binnen kwam dacht ik dat het een lastige groep zou zijn om voor te staan. De leeftijd van rond de 14 jaar: midden in de puberteit en vol in ontwikkeling. Waar dus bijdehand en grote mond bij hoort.
De klas van 36 kinderen namen plaats en ik paste me aan door zo onopvallend mogelijk een andere tafel te nemen en de kinderen de ruimte kregen om “lekker” te zitten.
Het was een klas zoals een klas is: beetje rumoer.
Nicolette begon haar presentatie en het viel stil…
Ook ik keek mee naar de foto’s en hoorde het verhaal van Daniëlle. Slik. Pffff die tranen….. ze prikte in mijn ogen en had moeite ze binnen te houden. Ik dacht aan de momenten dat ik Daniëlle had meegemaakt en de momenten die Daniëlle aansloot bij de mannen. (Daar bedoel ik mee de vrienden van Peter). Het schater gelach en de volume in haar stem.
Maar goed; dat zijn de mooie herinneringen waarvan jullie ze denk ik niet willen weten ivm de lengte van dit verhaal.
Nicolette haar stuk ging door op de xtc: het maken, het gebruiken, het testen etc. Hierbij stelde ze vragen aan de klas en betrok zo allen erbij. En ze waren er bij! Super geïnteresseerd. Ik keek af en toe door de klas en zag dan alle koppies gericht naar haar ipv het smoezen wat ik altijd in de klas deed op die leeftijd😅.
“De kusjes” en de kaartjes van “als ik aan Daniëlle denk dan…” werden uitgedeeld. Hierdoor keek ik naar de klok en besefte dat de tijd is gevlogen. Pakkende kusjes werden voorgelezen.
Toen de bel ging bleef het rustig. Ook daar keek ik van op. Geen kinderen die alles snel in hun tas gooide en rennend het lokaal uit. Huh.
De presentatie vond ik boeiend!! Die uitleg was zo goed naar nivo omgezet en de voorbeelden erbij vond ik steengoed. Zo noemde Nicolette over het lachgas dat de longen 20 seconden doen bevriezen. 20 seconden is niet veel toch? Nou neem je hand in vuur 20 seconden of je vinger aan stroom 20 seconden; daar wil je niet aanzitten.
Of het voorbeeld over de ingrediënten van een pil (scheikundige rommel) en de uitleg naar het alledaagse leven.
Eenmaal naar huis rijden dacht ik terug aan hoe het was gegaan. Hoe Nicolette op haar rustige manier alle aandacht van de kinderen kreeg. Hoe ze hun erbij betrok en ook aan hoe ze de informatie gaf. Petje af!! Ik kan alleen maar zeggen: well done! Je hebt de bewustwording achtergelaten. Ik hoop dat ze daardoor eerst goed na zullen denken en een percentage zelfs ‘nee’ durft te gaan zeggen.
Daan liefie: je moest eens weten…. je bent bekent. Door heel Nederland ‘beroemd’. Maar dood.
Monique

Recensie Mondriaan College

Francis Kramer

Je bezoek heeft weer een boel losgemaakt… was goed. Onze projectweek staat in het teken van ‘jij en de ander’ …. jij maakte gisteren en vandaag weer anderen wakker. In de gangen gonsde het sinds gisteren… het woord werd gedeeld, sommigen kwamen bij voorbaat al langs “juf, ik vind het eng”…

Dapper

Dapper!
Gisteren en vandaag was ik op het Mondriaan college in Den Haag.
2 kleinere en 2 zeer grote groepen meiden en enkele heren die op het MBO zitten.
Hier ontmoet ik jou gisteren, je zit aan het gangpad en knikt als ik iets uitleg.
Je vinger gaat oDapper!
Gisteren en vandaag was ik op het Mondriaan college in Den Haag.
2 kleinere en 2 zeer grote groepen meiden en enkele heren die op het MBO zitten.
Hier ontmoet ik jou gisteren, je zit aan het gangpad en knikt als ik iets uitleg.
Je vinger gaat omhoog “mag ik iets zeggen”?
Jij verteld in de klas over jouw xtc gebruik, waarom jij het graag gebruikt.
Ik hoor ohhh en ahhh om jou heen.
Wat vind ik jou een stoer wijf, voor je mening uitkomen in een groep is niet voor iedereen weggelegd, maar jij doet het! Ik zeg jou direct dat ik jou waanzinnig dapper vind.
Ik luister naar jou, en jij naar mijn presentatie. Aan het einde van de presentatie ben jij vrij snel vertrokken, we hebben elkaar niet meer gesproken.
S’avonds vertel ik thuis over jou, hoe goed ik het vond dat jij voor jouw mening uit kwam.
Vanmorgen was ik wederom bij jou op school, voor de toiletten zag ik je zitten.
Ik praat eerst met je klasgenoten, jij mengt je in het gesprek “ik heb na uw presentatie echt goed nagedacht en weet niet of ik volgende keer zo snel meer slik”. Ik vertelde je dat ik vanavond over jou ging schrijven, dit omdat jij zoveel indruk op mij maakte.
Vandaag na mijn tweede presentatie blijft er een dame “hangen”, of ze nog even met mij mag praten?
Tuurlijk mag en kan dat (ik maak hier altijd tijd voor).
Een voor jou bekend persoon heeft jou en je vriendin gedrogeerd. Een zeer persoonlijk verhaal volgt.
Deze jongen heeft dit vaker gedaan, heeft mensen zonder toestemming op beeld vastgelegd.
Deze week doe jij aangifte, hoe dapper ben jij!
In de gang krijg ik een dikke knuffel, met een team Danielle lippenbalsem en aansteker scheiden onze wegen.
Wat een bijzondere verhalen heb ik mogen horen.
Wat een tranen zijn er door jullie gelaten.
Wat maken jullie op jullie nog jonge leeftijd veel mee.
Gisteren en vandaag had ik 2 verschillende gasten bij mij. Beiden hadden mij gecontact, de een voor haar studie criminologie, de ander als journalist, zelf voorlichting gevend persoon en nu een boek over drugs aan het schrijven.
Het waren “mooie” dagen, tot gauw ROC Mondriaan.
mhoog “mag ik iets zeggen”?
Jij verteld in de klas over jouw xtc gebruik, waarom jij het graag gebruikt.
Ik hoor ohhh en ahhh om jou heen.
Wat vind ik jou een stoer wijf, voor je mening uitkomen in een groep is niet voor iedereen weggelegd, maar jij doet het! Ik zeg jou direct dat ik jou waanzinnig dapper vind.
Ik luister naar jou, en jij naar mijn presentatie. Aan het einde van de presentatie ben jij vrij snel vertrokken, we hebben elkaar niet meer gesproken.
S’avonds vertel ik thuis over jou, hoe goed ik het vond dat jij voor jouw mening uit kwam.
Vanmorgen was ik wederom bij jou op school, voor de toiletten zag ik je zitten.
Ik praat eerst met je klasgenoten, jij mengt je in het gesprek “ik heb na uw presentatie echt goed nagedacht en weet niet of ik volgende keer zo snel meer slik”. Ik vertelde je dat ik vanavond over jou ging schrijven, dit omdat jij zoveel indruk op mij maakte.
Vandaag na mijn tweede presentatie blijft er een dame “hangen”, of ze nog even met mij mag praten?
Tuurlijk mag en kan dat (ik maak hier altijd tijd voor).
Een voor jou bekend persoon heeft jou en je vriendin gedrogeerd. Een zeer persoonlijk verhaal volgt.
Deze jongen heeft dit vaker gedaan, heeft mensen zonder toestemming op beeld vastgelegd.
Deze week doe jij aangifte, hoe dapper ben jij!
In de gang krijg ik een dikke knuffel, met een team Danielle lippenbalsem en aansteker scheiden onze wegen.
Wat een bijzondere verhalen heb ik mogen horen.
Wat een tranen zijn er door jullie gelaten.
Wat maken jullie op jullie nog jonge leeftijd veel mee.
Gisteren en vandaag had ik 2 verschillende gasten bij mij. Beiden hadden mij gecontact, de een voor haar studie criminologie, de ander als journalist, zelf voorlichting gevend persoon en nu een boek over drugs aan het schrijven.
Het waren “mooie” dagen, tot gauw ROC Mondriaan.