Categoriearchief: Bekenden

Hilda

Voor de tweede keer werd in onze wijk een avondvierdaagse gehouden, opgezet door het wijkplatform , met als doel bewustwording van de (eigen) gezondheid . Een mooie gelegenheid om iets aan mijn gezondheid te doen, aangezien ik door mijn werk nogal veel ‘zit’. Dit keer wilde ik echter niet zomaar lopen en bedacht hierbij tevens de Stichting Team Danielle onder de aandacht te brengen en tevens geld in te zamelen door sponsors te zoeken voor de ‘gelopen’ kilometers! Ik werd daarbij ondersteund door mijn schoonzusje en haar dochter in Rolstoel. Helaas hebben 2 andere deelnemers op t laatste moment moeten afhaken ivm werkzaamheden . Dat heeft de pret niet mogen drukken. Wij hebben met ons drietjes iedere avond vijf kilometer gelopen en uiteindelijk deze vierdaagse met een mooi resultaat van €50,00 en met een heus ‘blarenbal’ mogen afsluiten . Dit bedrag heb ik namens mijn bedrijf IBeD ( individuele begeleiding en dagbesteding) verdubbeld en heeft Nicolette inmiddels mogen ontvangen. Ik hoop dat wij hiermee een ‘ruggensteuntje’ hebben kunnen leveren zodat Nicolette haar werk door haar stichting kan blijven voortzetten !! Want het zal je kind maar zijn, die dit overkomt. En voorkomen is beter dan …toch? Ik wens iedere betrokkene en/of werkzaam bij deze stichting ontzettend veel succes voor de toekomst. Dat jullie maar heel veel uitnodigingen mogen ontvangen om te komen spreken waardoor jullie doel bereikt mag worden!! En voor Nicolette heb ik diep, zeer diep respect hoe zij met dit ontzettend grote verdriet , dat een mens nooit hoopt mee te hoeven maken, omgaat, verwerkt( als je t zo kunt noemen) en omgezet heeft in een ontzettend mooi initiatief. Nogmaals heel veel succes aan allen, met name aan Nicolette, de mamma van Danielle ❤️

foto van Hilda Helena.
foto van Hilda Helena.
foto van Hilda Helena.

www.kantoor10.nl

Het eerste boekjaar van Stichting Team Daniëlle is afgelopen. Alles op een rijtje gezet (digitaal) en de stukken gearchiveerd voor degene die de jaarrekening gaat maken.
Nu we een ANBI status hebben, zijn we sowieso verplicht om de financiën te verantwoorden Bijkomend voordeel is dat we inzicht krijgen in wat het resultaat is geweest van de verschillende acties en evenementen.
#voldaan #kijkjeindekeuken

foto van Tien Heuvel.

Interview door Layda

Bewustwording’ is mijn kreet; niks meer niks minder

Nicolette Koopen is moeder van de in juli 2016 overleden Danielle. Danielle overleed aan de gevolgen van XTC. Met haar stichting Team Danielle geeft ze presentaties door heel Nederland. “Ik weet nog wel dat toen zij haar ogen sloot, dat ik toen al dacht: dat moet ik anderen besparen. Dit moet anders kunnen.”

Op een zonnige dag gaan we zitten op een terrasje in Haarlem. Nicolette: kort donker haar, vlotte uitstraling en witte sneakers is zoals altijd bij interviews vergezeld door Tom. Danielle overleed aan oververhitting, met een lichaamstemperatuur van 42,7 graden en een zwaar verhoogde hartslag.

“Toen ik hoorde dat zoveel mensen XTC gebruiken dacht ik: dat kan bijna niet waar zijn! Zoveel mensen bleken XTC te gebruiken dat het ook een ‘soort van normaal’ is”. Een wereldverbeteraar is niet wat Nicolette wil zijn. Dat het anders kon, daar was ze van overtuigd.

Na de dood van Danielle begon Nicolette ‘Team Danielle’ waarmee ze presentaties geeft over XTC op scholen door heel Nederland. “Tijdens de presentaties kijk ik ook altijd even de klas rond en pik ik meteen de kinderen eruit die gebruiken. Die durven me niet aan te kijken”.

IMG_4406
Nicolette met dochter Danielle

Bewustwording
‘Bewustwording’ is mijn kreet; niks meer niks minder. Geen wijzende vinger, daar doe ik niet aan. Ik waardeer iedereen, ik respecteer iedereen. En als je wil slikken dan zeg ik altijd: dan moet je slikken. Maar mijn volgende vraag is dan wel altijd: weet je ook wat je slikt?”

Het onderwerp ‘drugs’ was binnen het gezin van Nicolette altijd bespreekbaar. Ondanks dat heeft dochter Danielle altijd gezegd dat zij dat niet deed. “Ik heb helemaal geen idee waarom ze zei dat ze geen drugs gebruikte. Het was ook niet in de verwijtende sfeer dat we het daarover hadden, we zijn heel open binnen het gezin. Maar ja, het bleek dus anders te zitten”.

Naast presentaties schrijft Nicolette ook stukken die ze plaatst op de website van Team Danielle. Deze stukken zijn voor ouders een aanknopingspunt om met hun kinderen over drugs te praten. Wat Nicolette ouders altijd meegeeft is: “Praat erover! Het is verschrikkelijk moeilijk wat ik nu zeg, maar probeer je kind niet te verwijten”.

Laat jezelf informeren
Een andere tip van Nicolette is: ‘weet waar je over praat, laat jezelf informeren’.
Om zichzelf goed te laten informeren over XTC is Nicolette onder anderen in laboratoria geweest om het maakproces van dichtbij te bekijken.

“Als je weet waar je over praat, kan je daar met je kinderen over praten”. Nicolette benadrukt nog even dat het niet zo is dat kinderen tegenover een goed geïnformeerde ouder niet gaan gebruiken, maar dat het voor een opening zorgt over het gespreksonderwerp. “Het zorgt er in ieder geval wel voor dat kinderen tegen hun ouders zeggen: “Hé mam, dat heb ik ook weleens gedaan, of: oh mam, dat doe ik ook”.

Hoe weet je als ouder dat je kind drugs gebruikt?
“Ik had niet verwacht dat mijn kind drugs gebruikte. Maar nu ik het terug ga kijken: de zonnebril, het flesje water, de suikerspinnen en de lolly’s op feestjes. Wanneer je ze ’s morgens tegenkomt als ze thuiskomen en ze hebben grote pupillen, kaken die nog bewegen en ze niet kunnen slapen ’s nachts, het altijd maar doorgaan. Dat zijn de kenmerken zeg maar”.

IMG_4407
Een van de kusjes van Daan

Verbieden?
“Ik zou drugsgebruik zelf niet stimuleren, maar dat is een persoonlijk iets. Ik zeg ook niet dat het niet mag. Het is mooi als je het een beetje in het midden kan laten. Het is de keus van je kind in dit geval”.

Kan een ouder iets doen om drugsgebruik te voorkomen?
“Nou ja, in deze tijd… Het is heel moeilijk, de druk is hoog. Social Media is killing. Als er op Social Media staat dat je er alleen maar bij hoort als je lange haren hebt, of je moet een tatoeage, dan wil iedereen dat want je moet er allemaal bij horen. De lat wordt gewoon heel hoog gelegd. Het zou zo mooi zijn als je mocht zijn wie je bent. Ik denk als je eenmaal weet wie je bent je jezelf kunt afvragen of je die middelen nodig hebt. Er zal altijd een groep blijven die het wel nodig heeft”.
Foto’s: Nicolette Koopen

Ben je net als ik ook onder de indruk van het verhaal van Nicolette? Like en deel het bericht voor meer bewustwording!

www.meerdansandra.nl

XTC – echt geen onschuldig pilletje

Je ziet ze vaak staan, koppen in de krant: “Meisje overleden na het slikken van XTC” – of – “Levensgevaarlijke XTC-pillen in omloop”. Ver van mijn bed-show of toch dichterbij dan je denkt? Mijn kind doet dit niet of ons gebeurt dit niet…. dat is ook wat Nicolette Roze dacht maar helaas…. helaas was dit niet het geval…. en is haar dochter Danielle, 21 jaar oud, op 26 juli 2016 overleden na het slikken van XTC. De nachtmerrie van elke ouder werd voor haar de harde realiteit.

Dood, gewoon f#cking dood, hoe moest ik dit nou toch aan je zussen en broer vertellen? Aan je oma Siene, je tantes, hoe moest het nu verder?

Zo kort geleden nog maar…. Maar Nicolette heeft, ondanks of misschien wel dankzij haar verdriet, een enorme drive om het gevaar van XTC te verspreiden. Zij wil met deze vreselijke onherroepelijke ervaring de ouders en de kinderen waarschuwen voor de gevaren van deze “onschuldige” pilletjes. Dit doet zij d.m.v. facebook en de website van Team Danielle en zij wil voorlichting gaan geven op scholen.

De slangen waar je aanligt mogen er nog niet vanaf, received_1321426834576189omdat het een niet natuurlijke dood is moet er een speciale lijkschouwing plaats vinden. Ik wil je zo graag in mijn armen houden en niet meer loslaten, een bataljon slangen staat tussen ons in. Wel had ik je linkerhand al een poos vast, deze laat ik niet eerder los dan dat het echt niet meer kan. Bij het loslaten weet ik dat dit het meest letterlijke loslaten is. Je hand was nog lekker warm toen hij in mijn hand lag, nu ik hem los liet zou hij in een rap tempo afkoelen.

Juist deze jongeren, die het leven aan het ontdekken zijn, zijn zo kwetsbaar vertelt Nicolette. De groepsdruk, ach het kan geen kwaad: de pillen worden gecontroleerd, eentje maar… iedereen kent deze redenen… maar de pillen worden niet voldoende gecontroleerd, er worden namelijk maar 3 onderdelen in de pil  gecontroleerd en de andere 3 die erin zitten dus niet…. de hoeveelheid MDMA (de synthetische drug die het geluksgevoel veroorzaakt) verschilt per pil en is in de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen. Onvoorspelbaar en zeer gevaarlijk dus….

De zusters halen alle spullen van jou af na de schouwing, ik mag weer bij je, de zuster vraagt wat ik wil doen? Ik wil je haren wel kammen, ze zijn zo verschrikkelijk in de tis, ik ga een poging wagen. Ondertussen zie ik dat er op jouw linkerschouder een streepjescode is geplakt, boing die had ik even niet aan zien komen. Ik pak een doekje en leg deze over deze code heen, dat je dood bent, dat weet ik nu wel. Op het plankje verder op zie ik een kaartje met een touwtje, jezus dat zie je toch alleen in films, een touwtje om je teen? Ik pak het touwtje, ja hoor het gaat straks vast om jouw teen, jouw naam staat erop.

Als ouders zijn wij (ook ik, er gaat een wereld voor mij open nu ik dit stuk schrijf) niet bekend met de reikwijdte en de toegankelijkheid van deze pillen. Wist jij dat 8 op de 10 jongeren wel eens een pilletje slikt? Ja, dus hoogstwaarschijnlijk die van jou ook…. Wist jij dat er zoutzuur in XTC zit? Dat gebruik je inderdaad ook om je gootsteen te ontstoppen… Wist jij dat ze deze pillen overal, ja dus ook op de school van jouw kind of op het pleintje bij de lokale supermarkt, verhandelen? Gok eens, wat kost 1 zo’n pilletje? Een paar eurootjes maar….

Mijn kind was net als jouw kind een doodgewoon kind
Jouw vriendin was net als jij een doodgewoon kind
Jouw klasgenote was net zoals jij een doodgewoon kind
Mijn kind was jouw kleinkind, een doodgewoon kind
Mijn kind was jouw neef of nicht, een doodgewoon kind
Mijn kind was jouw buurmeisje, jouw werkneemster, jouw passagier in de bus, jouw leerling op school…………………………………

Mijn kind nam net zoals jij xtc, jij hebt de mazzel dat je het na kan vertellen, mijne kan dat niet meer.

img-20160730-wa0039Dus zeg nooit: “Mijn kind doet dit niet” of “ik let wel goed op” want zo werkt het gewoon niet met XTC. Afgelopen periode heeft Nicolette contact gehad met ouders in soortgelijke situatie. Ook dit zijn heel gewone gezinnen met heel gewone kinderen en ook daar ging na het gebruik van XTC een jongere dood…. heel veel respect heb ik voor Nicolette, inderdaad een gewone moeder net als ik, die een nachtmerrie probeert om te zetten naar behapbare situatie. Ik weet zeker dat zij door haar enorme drive vele ogen zal gaan openen en dat de dood van Danielle niet voor niets is geweest…

Lieve Nicolette, ik wens jou en je familie heel veel kracht en liefde toe om dit verlies te dragen…

Liefs ♥ Sandra

De stukjes in de blokjes komen uit de blog “Dood gewoon”. Deze blog en vele andere rondom de dood van Danielle zijn gepubliceerd op de site http://www.teamdanielle.nl. Hier kun je ook meer lezen over het mooie werk van Nicolette en het doel van deze Stichting.

 

www.meerdansandra.nl

Lieve Danielle

Lieve Daniëlle,

Hier staan we dan, 26 juli 2017, een jaar na je overlijden en je crematie later en vandaag hebben we je vanmorgen toch ook begraven. Want dat is nodig Daan, zeker voor je zussen, broer, je moeder en Peter, je vader en Rivka, maar ook voor veel anderen. Om een plek te hebben om naar je toe te gaan om zo tegen je te kunnen praten, bij je te huilen, verhalen te vertellen of wat dan ook.

Want wat is het een jaar geweest. Ik weet niet of je ons van bovenaf kunt zien maar het is een rollercoaster geweest. Een jaar met zo veel emoties, zoveel intens verdriet, bijzondere gebeurtenissen en ook nieuwe dingen.

Je moeder heeft bijvoorbeeld Stichting Team Daniëlle opgericht. Een stichting waarmee ze de bewustwording van xtc aan iedereen gaat bijbrengen. En dat doet ze goed, heel goed. Ze heeft een tomeloze energie en drive hiervoor. Het is echt bewonderenswaardig. Ze organiseert allerlei activiteiten waar ze sponsors voor werft om zo geld voor de Stichting op te halen. Met dit geld wordt allerlei promotie materiaal geregeld die ze op presentaties uitdeelt. Ze geeft presentaties op scholen, sportverenigingen en allerlei organisaties die daar behoefte aan hebben. Want wat is er veel onbegrip en onwetendheid bij het gebruik van xtc. Echt wat ze al heeft bereikt is ongelofelijk. Maar ze is ook moe, zo moe door haar inzet voor de Stichting maar ook van verdriet.

Want er is een verdriet en gemis Daan, heel veel. Je kon jezelf wellicht niet voor stellen hoeveel. Maar ik zie het om me heen en lees het op facebook. Je moeder en Ilse schrijven er over op facebook, het is hartverscheurend. Maar ook je tante Francis en je familie hebben zo veel verdriet.

En je weet, we staan geregeld in de poort bij ons achter, bij jullie voor, met buurtjes een borreltje te drinken. En weet je, soms is het net of je zo de hoek om kunt komen en dan met een kreet; “hallo, staan jullie er weer”!!!
Je moeder had laatst een opgeslagen gesproken bericht van jou gevonden en liet dat horen toen we achter stonden. Niet normaal, we zagen je in gedachten al aankomen. Echt ongelofelijk, ergens kwam er een glimlach bij ons; het was zo des jou maar aan de andere kant was er ook een zwaar gevoel; dit komt nooit meer!

Pff en dan deze periode. De herinnering en beleving van vorig jaar, het komt zo boven. Wat een afschuwelijke dagen waren dat na je opname in het ziekenhuis, met de spanning; ga je het redden? Het was een zenuwslopende tijd waarin je het helaas hebt moeten opgeven, ze hebben je moeten laten gaan. Het ergste wat er kon gebeuren is gebeurd Daan, je bent niet meer hier.

En het leven van je ouders, jullie gezin, van je familie; het is niet meer hetzelfde, wordt nooit meer hetzelfde. Er is altijd een gedachte aan jou. Jij hoorde er gewoon bij, je was altijd zo aanwezig, zorgde voor levendigheid. Je moeder zegt ook wel; “het is gewoon oorverdovend stil “ zo zonder jou. Ja meis, er is veel veranderd nu je er niet meer bent.
En ik ben blij dat er nu een graf van je is. Voor de herinnering aan jou is het niet nodig ; we zullen je nooit vergeten, je wordt nooit vergeten maar er is behoefte om bij je te zijn, je nabijheid te voelen.

Ik hoop dat je alle verhalen die verteld gaan worden kunt horen. En dat het kunnen vertellen, de mensen verlichting geeft en kracht geeft om door te gaan, door te gaan zonder jou, lieve Daan…..

Liefs van Conny

foto van Conny van der Peet.

Sinds een jaar.

Sinds een jaar staat ons leven op z’n kop. Een paar dagen daarvoor kwamen wij aan op Kreta. Toen we onze telefoons weer aanzetten kregen we een app van Nicolette met de vraag of we thuis waren. Nee was ons antwoord. Nicolette deelde ons daarna mee dat Daniëlle in kritieke toestand in het ziekenhuis was opgenomen. Onze vakantie kreeg meteen een andere wending. De dagen en nachten daarna hadden we zeer regelmatig contact en werden op de hoogte gehouden van alle ontwikkelingen. Op afstand leefden we mee met alle ups en downs. De mededeling dat er een donor nier gevonden was werd door ons euforisch begroet maar wel met in ons achterhoofd dat er eerst nog een zware operatie te wachten stond. Groot was de klap die middag toen we te horen kregen dat Daniëlle om 11.40 uur alsnog was komen te overlijden. De wereld van Peter, Nicolette, Martin en Rivka, en hun kinderen, stortte in. En met hun leven ook dat van de vele vrienden en kennissen waaronder dat van ons. Daniëlle was er niet meer. De volgende dag zijn wij terug gevlogen om daar waar nodig hulp en steun te bieden.
Nu zijn we een jaar verder. Vandaag hebben we de as van Daniëlle naar haar laatste rustplaats gebracht. In een emotionele bijeenkomst hebben we Daniëlle, uiteraard in een roze kist, begraven.
Hoewel ze niet meer in ons midden is, leeft Daniëlle voort in de harten van de vele aanwezigen bij deze bijeenkomst.
Daarnaast leeft ze voort als kloppend hart van de Stichting Team Daniëlle. En daarnaast, gelet op de vele mooie en lieve reacties, ook in de harten van degenen die haar nooit persoonlijk gekend hebben maar door het werk van Nicolette en Team Daniëlle met haar in aanraking gekomen zijn.
Daniëlle is niet meer onder ons maar ze leeft nog wel diep in ons hart. En dat zal altijd zo blijven.

Bert

www.mamaisthuis.nl

Nicolette verloor haar dochter Daniëlle door XTC

Eens in de zoveel tijd lees je het in de krant of zie je een bericht op social media voorbij komen: ‘overleden na het gebruik van XTC’. Vaak zijn het jonge mensen die in de bloei van hun leven experimenteren met drugs en dat moeten bekopen met de dood.

Het is de angst van iedere ouder om je kind het verkeerde pad op te zien gaan. Maar dat het artikel in de krant op een dag over jouw kind gaat, dat kun je je bijna niet voorstellen, want ‘mijn kind doet zoiets niet’. Als ouder probeer je je kind zo goed mogelijk op te voeden, geef je het normen en waarden mee, geef je het voorlichting en leer je het wat de gevaren in de samenleving zijn. Dat je weken na een bericht over de dood van iemands kind na het gebruik van XTC zelf een soortgelijk bericht aan het typen bent, dat kun je je niet voorstellen!

Daniëlle

In de aula staat een felroze kist met daarin een jonge vrouw van éénentwintig jaar, gekleed in een strakke zwarte spijkerbroek en All-stars en opgemaakt zoals iedereen haar kende.  Nicolette, moeder van vier prachtige kinderen heeft een maand geleden haar beeldschone dochter Daniëlle voor de laatste keer aangeraakt en een knuffel kunnen geven. Zij had nooit kunnen bedenken dat ze haar dochter zou verliezen nadat zij een XTC pilletje had geslikt. Daniëlle was een vrolijke en ‘gekke’ meid. Ze was altijd in voor een dolletje en had een fijne vriendenkring waar ze graag mee op stap ging. Nicolette had het er wel eens over gehad met haar dochter, of ze wel eens drugs gebruikte of interesse had om het eens uit te proberen. Maar ze reageerde altijd ontkennend: ‘joh mam, daar heb ik helemaal geen behoefte aan, laat anderen dat lekker doen!’

14045173_1321428714576001_1850283933_o (1)

Mama Nicolette

 

Maar hoe anders liep het. Vier weken geleden zaten Nicolette en haar gezin van het ene op het andere moment in het ziekenhuis en zagen ze hun dochter en zus vechten voor haar leven. XTC is haar fataal geworden en na een korte strijd is zij overleden in het bijzijn van haar familie.

Nicolette deelde haar verhaal op Facebook om andere ouders te laten inzien dat dit iedereen kan overkomen. Haar bericht was openhartig en emotioneel en bedoeld om mensen wakker te schudden; er loert een gevaar in de samenleving, op elk feest, in elke bar wordt er tegenwoordig gebruikt en het lijkt steeds normaler te worden om ook mee te doen. Gebruik je dan hoor je erbij, doe je dit niet dan ben je een softie en word je vaak niet geaccepteerd door bepaalde groepen. Maar niet alleen acceptatie is een reden om te gebruiken, ook nieuwsgierigheid speelt mee. Vaak willen jongeren even ervaren wat het is, wat het met je doet. Ze horen er mooie verhalen over. Zo zou je je na het gebruik van XTC vrijer voelen en ervaar je meer energie. Om dat zelf te ervaren gaan ze experimenteren maar zijn ze zich totaal niet bewust van het gevaar. Want XTC is levensgevaarlijk! Hoe een lichaam op de drug reageert is niet van te voren te bepalen en allergische reacties op bepaalde stoffen zijn niet te voorzien. Daniëlle is één van de vele slachtoffers en zal niet de laatste zijn.

14075086_1321426794576193_484339862_o

Zusje vlecht haar haar voor de laatste keer in


Niet voor niets

Toch wil Nicolette proberen hier verandering in te brengen want je bent niet stoer als je een pilletje neemt, je bent juist stoer als je het NIET neemt. Deze boodschap wil Nicolette op scholen gaan overbrengen. Daarbij wil ze informatie geven over drugs en wat het met je doet en kinderen, jong volwassenen, bewust maken van de gevaren. Tevens wil ze ook haar persoonlijke verhaal delen. De dood van Daniëlle mag niet voor niks geweest zijn. Als ze op deze manier nog iets kan betekenen voor de samenleving, dan leeft Daniëlle voort. Dan kan haar verhaal, haar dood misschien andere kinderen en ouders laten inzien dat veilig XTC gebruik niet bestaat. Dat je met elke pil die je neemt een groot risico neemt en dat elke pil je fataal kan worden. Want als het jouw kind niet zal overkomen waarom de mijne dan wel?

Heel erg

“Na het overlijden van Danielle hoorde ik met grote regelmaat ‘het is heel erg Nicolette’.

Maar ik wist niet hoe dat voelde.
Ik weet hoe liefde voelt, kou, warmte etc.
Maar wat voel je bij heel erg?

Ik voel vanaf binnenkomst in het ziekenhuis misselijkheid, erge misselijkheid.
Dat voelde ik alle andere dagen nog steeds, tot op de dag van vandaag.

Ik voelde verdriet, moest veel huilen.
Ik voelde mij sterk, was en ben strijdbaar.

Maar is dat alles het ‘heel erg’ gevoel?

Ik omschreef het vanmiddag als volgt:

Een olifant heeft een dood jong, met haar slurf en been duwt zij tegen haar jong aan. Ze weet dat hij dood is maar probeert van alles om het jong te doen bewegen.
Ze maakt geluid met haar slurf (huilt met geluid en tranen) is onrustig en blijft heen en weer lopen.

Dit is wat ik voel.

Ik kan en wil niet zitten (nooit fijn gevonden).
Ik luister muziek, kijk foto’s en huil.
Ik praat over mijn kind (eren).
Heb direct in de eerste week hulp gezocht, doe daar mijn verhaal en spiegel mijzelf en laat mij spiegelen. Zo kom ik tot waar ik nu ben, strijdbaar en vol trots.
Trots op mijn kinderen, partner, vrienden en gezin.
Maar ook trots op mijzelf, als moeder van Danielle zal ik met Team Danielle van mij laten horen!”

Nicolette

14075160_1321426834576189_1126820923_o (1)

Voor altijd

 

Sponsoring

Om het lesmateriaal voor scholen te kunnen ontwikkelen is geld nodig. Om dit voor elkaar te krijgen heeft Nicolette een speciale groep aangemaakt op Facebook en is een website in de maak. Onder de naam ‘Team Daniëlle’ zal zij samen met nog dertig andere mensen de dam tot dam loop gaan lopen en op 25 september zal Nicolette de Halve van Haarlem lopen. Zij hoopt hiermee voldoende geld te kunnen inzamelen om voorlichtingsmateriaal voor scholen te kunnen ontwikkelen. Voor informatie over Team Daniëlle of mogelijkheden tot sponsoring kun je terecht op de Facebookgroep.

www.mamaisthuis.nl

Inne kan toch gin kwaad?

Onder de titel:
‘Inne kan toch gin kwaad!’,
was er gisterenavond in Heusden weer een informatie avond over Drank & Drugs. Ook ik heb daar weer verteld over ons Renate ??. En weer was het muisstil in de volle zaal. We moeten blijven waarschuwen, we moeten het gebruik van D&D nog meer bespreekbaar maken, en vooral we moeten het sámen doen, met ouders én kinderen, want:
‘Inne (un pilletje dan hè) kan echt wél kwaad’ ?

foto van Lion Van de Burgt.

Schrik

Gisteren mocht ik de Catering verzorgen op een verjaardagsfeestje. Allemaal leuke en gezellige mensen dus gezellig…. Na alles klaargezet te hebben werd ik aangesproken door een van de aanwezige gasten, we kenden elkaar van eerdere feestjes . Tot mijn grote verbazing zei hij: hoi Cindy, fff vraagje, jij hebt toch diabetes type 1 en spuit insuline? Ik beaamde dit maar vroeg waarom hij dit wilde weten.. zijn antwoord : Nou, wij zijn aan het trainen voor wedstrijden met body building en nu heb ik gehoord dat als je insuline spuit je bloedsuiker heel snel daalt en dan neemt de omvang van je spiercellen heel snel toe!!!

Mijn hersenen konden dit fff niet verwerken en ik antwoordde, maar dan kan je in coma raken, dat gaat heel snel en als je geen diabeet ben dan red je het niet met fff een druivesuikertje !

Ja zei hij maar er zijn ook spuitjes om dat dan toch weer tegen te gaan en als je door suiker in coma ligt , kom je er toch wel uit dat is geen gewone coma en volgens mij krijg je daar toch ook geen hersenletsel van…..

Ik kon alleen maar stamelen op dat moment dat ik fff naar de keuken moest , daar moest ik onmiddellijk aan jou denken Nicolette en hoe jij nu zou reageren …want ik ben een emo type en de tranen stonden in mijn ogen van wanhoop, kwaadheid en verdriet…

Na 15x slikken ben ik teruggegaan naar de kamer , heb mijn ding gedaan en toen ik er aan toe was ben ik op hem afgestapt en terwijl ik alleen maar dacht BEWUSTWORDING, BEWUSTWORDING, BEWUSTWORDING, geprobeerd zonder oordelen ( want echt verdomde moeilijk was) hem uit te leggen wat de risico’s , hoe insuline werkt , wat het doet en dat het echt supergevaarlijk is. Hij zei, dat weet ik heus wel daarom vraag ik jou om tips… en trouwens heel veel doen het , je kan het gewoon op internet kopen kost ech ’t niet zoveel

De enige tip die ik jou kan geven is niet doen en praat met je huisarts, denk aan je vrouw en 4 kids en please doe het niet.

Echt ik heb me nog nooit zo rot en verloren gevoeld tijdens mijn werk wat normaal echt een feestje is.

Ik heb nu een blik in de wereld mogen werpen waar jij in leeft, en het is echt om te janken …. hoe hou jij dit vol ! Kracht dat is denk ik het toverwoord maar ik blijf maar denken wat als hij het nu toch doet, moet ik het zijn vrouw vertellen? Shitzooi echt .

De jeugd van toen versus de jeugd van nu……………………

14 jaar, ja 14 jaar nu hoor ik mensen denken 14 jaar toen reed ik op mijn fiets en maakte ik boomhutten, Ja dat was misschien in de jaren 90 zo, tegenwoordig rook je een joint of erger en gebruik je harddrugs en drink je alcohol, Ik was 14 jaar en stond stiekem op mijn eerste houseparty, multigroove vergeet hem nooit meer, Wauw wat is dat gaaf en cool want ik en mijn vriendin waren daar, als 14 jarige, ik sliep bij haar en zij sliep bij mij, onze ouders konden elkaar goed van vroeger, dus het werd ook niet gecheckt niet bij nadenkend wat als ze elkaar tegen komen in de supermarkt, er eigenlijk vanuit gaande dat dat niet zou gebeuren,

Terug naar de multigroove, wij erheen met de trein naar zaandam, we hadden pilletjes gekocht bij een vriend vergeet ze nooit meer, de 3 hoekige mitsubishi’s ze waren een beetje creme kleurig van kleur en hadden een sterkte van 230 mg, dit is tegenwoordig niks want de pillen die in de omloop zijn bevatten soms wel het dubbele, als je een halve van deze op had dan was je wel een paar uur zoet, om later op de avond de andere helft te nemen, wij voelden ons prima in onze sas, en alles en iedereen is leuk lief, we kwamen ook best veel bekende tegen, weliswaar ouderen maar veel mensen die we konden, We hoorden vaak huh hoe zijn jullie nou binnen gekomen we zagen er niet bepaald uit als 18 of 21 maar ook zeker niet als 14, dat was de mazzel die we op dat moment hadden, daarbinnen aangekomen zagen we een tentje staan om je xtc te laten controleren he shit dit hadden we eerder moeten weten, want wij hadden ze al opgegeten, stom en naief kan je het noemen, maar wel een heel avontuur, we zagen geregeld mensen neer gaan, die niet meer konden. Hevig zwetend spugend ogen die weg draaide, weg gehaald worden of omringd door mensen die het allemaal beter wisten, en hem of haar een paar slokken water gaven, eenmaal weer opgelapt, vonden ze het zonde van dat ene pilletje, dus namen ze een volgende, om nog harder te kunnen gaan, geen idee wat je dan bezielt maar het gebeurt,

Bij mij thuis was alles bespreekbaar, en hoefden we nergens over te liegen, info en voorlichting was er genoeg, dus wist dondersgoed waar ik mee bezig was, internet was nog niet zo een hype, en op je mobiel had je het niet, dus vaak zochten we informatie op op school bibliotheek, of vroeg het thuis, Mijn ouders waren er zeker niet blij mee maar tegen houden konden ze het ook niet, omdat je buiten er toch wel aan kon komen, links om rechts om het maakt niet uit eraan komen doe je altijd al is het niet eerste lijns dan is het zeker wel via via, vooral als je net als ik een buiten(rat) was ik was altijd buiten ravotten, want de tijd van de ipad smartphones etc was er nog niet, de computer die er stond was een nintendo of net de playstation, en na het huiswerk maken vond ik niks fijners dan buiten zijn, vrijheid blijheid,

Na het eerste pilletje volgden er zeker meerdere want het bleef niet bij 1 x want het gevoel was fijn, en zo avontuurlijk als dat ik was, wilde ik graag experimenteren, het begon met dat ene pilletje, we haalden altijd de zelfde bij de zelfde persoon, die overigens van onze leeftijd was, maar in een crackhouse woonde omdat zijn ouders ernstig verslaafd waren, hun werden vaak naar buiten gestuurd om te dealen of om de junks te ontvangen, omdat papa en mama te ver heen waren,

Een aantal jaar later kreeg ik een redelijk zwaar ongeluk, waaruit bleek dat ik een zeldzame aangeboren hartlong – afwijking had, ik bespaar jullie alle moeilijke worden en de uitleg, want dan kan ik nog wel 5 A4tjes vol tikken, en snappen doe je het dan waarschijnlijk nog niet, Oei dat was even schrikken,

ik heb namelijk zo een 3 a 4 jaar lang bijna wekelijks wel een pilletje geslikt soms weken of maanden niet, maar als de gelegenheid zich aandeed deden we het zeker wel, En nee niet alleen op feestjes, want ouders denken vaak dat het alleen gebeurt op feestjes, maar aan alle mama’s en papa’s van tieners tot pubers ! wake up !! het gebeurt niet alleen op feestjes, het gebeurt namelijk vaker thuis, bij vrienden waarvan ouders er op dat moment niet zijn, onder het mom film kijken of iets drinken, de alcohol komt op tafel de lijntjes cocaine worden uitgelegd, en de pilletjes worden getikt, waarom thuis ? heel simpel gezegd, daar is toch alles aanwezig, van bank tot bed van koelkast tot keukenkast, alles wat je nodig heb om aan je behoefte op dat moment te voldoen is thuis aanwezig, achtergrond muziekje aan chillen maar met je vrienden, achteraf heb ik vaak gedacht wat er had kunnen gebeuren, met mij. Ik had ook 1 van de jongeren kunnen zijn die het niet na had kunnen vertellen, zeker niet met alle bijkomende klachten die ik later heb gekregen door mijn afwijking.

Ik ben inmiddels zovaak geopereerd dat ik het niet meer op 2 kan tellen en mijn rechterlong verwijderd is 10-11 feb 2015 dat was zeker even schrikken allemaal. Inmiddels zelf moeder, van 2 prachtige meisjes 1 van 6 jaar en 1 van 5 maanden, Angst ja zeker wel, mijn pubertijd en mijn karakter, hoop dat hun het een stuk rustiger aanpakken, enigste wat je kan doen is zo goed en jong mogelijk beginnen met voorlichting, en zeker voorbeelden stellen zoals het niet moet. Laat ze maar zien hoe het niet moet wat er kan gebeuren, maak ze maar bang, heel bang, drugs is voor vele een taboe, maar alcohol op je zestiende is prima vaak bij vele.  Maar alcohol en drugs gaan hand in hand, als je een kind thuis heb, die lekker ondernemen is en houdt van een experimentje, please houd ze scherp in de gaten, want daar begint het bij.

Experimenteren is vaak iets beïnvloedbaarder, en dan sta je soms minder sterk in je schoenen, al zeg je 10 x nee, na 11 x is het misschien ja. Ik hoop dat dit leed mijn gezin bespaard blijft, wees alert, en blijf praten, hoe lastig het ook is.

Dit is mijn ervaring en slikverhaal.

Liefs Dyenne

xtc………………………….dat kan toch geen kwaad?…………………………………….

Ik ontving vorige week een mail van de moeder van M.                                                                        M overleed nog geen 6 weken geleden.
M ging een avondje bij bekende xtc gebruiken, onder het mom doe het maar bij ons (als het dan fout gaat…….) De moeder van M wist hier niets vanaf, M gaf aan dat zij een avond bij een voor moeder bekend iemand was.

Toen de buurman van degene waar M verbleef smorgens naar zijn werk ging, hoorde hij gegil, hij had de sleutel van zijn buren en ging naar binnen. Hier was helaas een horror tafereel gaande van een meisje wiens lijf nav het gebruik van xtc was gaan oververhitten. 112 werd gebeld, er is gereanimeerd, maar M was niet meer te redden.

Hoe kwalijk is het als mensen zeggen dat xtc geen kwaad kan?
Hoe kwalijk is het als mensen zeggen dat je beter kan slikken in het bijzijn van een ander, want als het dan fout gaat…….
Hoe kwalijk is het dat een meisje van 21 dood is……………..

xtc………………….dat kan toch geen kwaad?………………….

Nicolette

Lieve Tim

Lieve Tim,

 

Ik schrijf dit stukje over jou en onze familie aan Nicolette die een blog heeft over XTC-misbruik en omdat zij haar dochter ook aan xtc verloren heeft.

Tranen weer in mijn ogen nu, 3 jaar en 2 maanden na je dood, terwijl ik dit nu schrijf.

 

Ik herinner mij 19 oktober 2013 als de dag van gisteren.

Het was zaterdagochtend.

Ik was alleen thuis en stond nog bemodderd in de keuken na een barre mountainbiketocht met mijn fietsclub van 8.

Een fietsclub die nog bestaat maar ik ben alle vrienden daaruit verloren na je dood.

Vrienden waren dat. Zij konden daarna niet meer met mij omgaan en ik niet met hen.

Inmiddels wil ik geen vrienden meer en trek me op mezelf terug.

 

De deurbel ging en er stonden twee politieagenten voor de deur.

Ik lachte nog. Ik zei:” Heb ik te hard gefietst”.

Al snel kreeg ik het bericht van je ongeval.

Naar later bleek was je vanuit Breda, waar je toen in opleiding was tot chirurg/uroloog, naar je broer gegaan in Amsterda naar ADE. Ik wist toen niet eens dat dat bestond, laat staan dat jij als nuchter type, daar iets aan vond.

Het bleek achteraf de tweede of derde keer te zijn dat je hier heen ging.

Omdat je niet zo makkelijk loskomt heb je daar een pilletje, of misschien wel twee genomen.

‘Smorgens om 11 uur op de bus, later trein gestapt naar Geldrop. Een niet verzonden appje op je gsm liet zien dat je naar ons onderweg was.

Maar je nam de verkeerde bus naar het station en belandde op station Bijlmermeer en moest daar 30 minuten wachten voor een aansluiting naar CS.

Het was een leeg station. Je werd boos en ongeduldig.

Je kreeg het warm, trok al je kleren uit op je ondergoed na, stopte alles netjes in je rugzak en wilde over de veel te lage reling springen om naar het water te gaan dat verderop zichtbaar leek.

Schande ook dat op zo’n plaats zo’n lage reling is.

Echter je schatte het verkeerd in. 2 meter doorgelopen en je was op het grastalud gekomen en we hadden het allemaal nooit geweten.

Maar je schatte het verkeerd in en sprong te vroeg en belandde op de straat 6 meter lager op je hoofd.

Ik heb je lieve gezicht nooit meer mogen zien, want dat was te confronterend en onherkenbaar.

We hebben afscheid mogen nemen van een mummie. Aan een knobbel aan je voet heb ik definitief pas aanvaard dat jij het was. Ik kon het niet geloven.

 

Wat er daarna met ons gezin gebeurd is, is onbeschrijflijk. Ik schrijf al 3 jaar in mijn dagboek alleen aan jou, omdat ik dan meen contact te hebben. Na 2 jaar ben ik gestopt met dagelijks huilen.

Ik merk dat ik te veel de ik-vorm gebruik maar het geldt ook allemaal voor je moeder.

Mijn dagboek heeft een enorme omvang gekregen.

 

Jouw dood, jouw onverstandige XTC gebruik (uit politierapport in bloed allerlei zooi aangetroffen van mogelijk vervuilde tablet) heeft ons niet sterker gemaakt.

Je was toch arts? Die zouden beter moeten weten, althans over pilletjes van onbekende origine?

Ons gezin van 4, met aanhang en jou er nog bij rekenend 8, is uit elkaar gevallen.

De vriendinnen zijn uiteindelijk bij jullie weggegaan.

Mamma en ik hebben meer problemen dan ooit en jullie jongens hebben het er nog steeds erg moeilijk mee. Ook kwam het de sfeer tussen ons 4 overgeblevenen niet ten goede, maar dat tij lijkt gekeerd na 2 jaar.

Het valt mij wel op dat jullie zo weinig naar Tim’s graf gaan achter in onze tuin, maar ik begrijp het. De confrontatie en herinnering vermijden?

 

Ik ben nu 3 jaar met pensioen, ben al mijn vrienden kwijt, deels door eigen schuld, zelfmedelijden, slachtofferrol, depressie of wat ook de oorzaak.

Wat zulke mooie jaren hadden kunnen zijn is nu verstoord door één domme actie.

Soms ben ik boos op je maar dan heb ik direct zo’n spijt.

Ik verlang naar de dood nu. Morgen niet wakker worden zou voor mij het mooiste zijn.

Niet voor je 2 broers en je moeder.

Daarom heb ik de destijds door mij overwogen suïcide niet durven plegen.

Vaak zit er een roodborstje in onze tuin en eenmaal kwam hij op mijn vinger zitten toen ik ‘smorgens bedroefd nog in mijn slaaptruitje op mijn terras zat. Hij bleef zelfs zitten toen ik naar binnen ging.

Ik had een truitje aan met TIM erop. Dan ga je wel denken, zelfs als ongelovige.

 

 

Als je kind overlijdt, sterft niet alleen hij of zij. Het hele gezin moet wel erg sterk in haar schoenen staan om dit te overleven.

Na 2 jaar begon dat pas wat te normaliseren.

En we waren zo ontzettend hecht. En zie hoe fragiel het bleek te zijn.

 

En zo zou ik nog uren door kunnen en willen typen maar ik moet bij de les blijven.

De les dat XTC-gebruik zo vreselijk onverstandig is.

Louche handelaren, wat zit erin en waarom niet gewoon 5 biertjes, dan kun je stoppen wanneer je wilt. Een pilletje is irreversibel en met onvoorspelbaar effect.

 

Er zijn veel meer sterfgevallen tgv XTC dan de statistieken aantonen.

Ik zei het al langer, Nicolette schreef er zojuist over.

Want jouw overlijden heeft als officiële doodsoorzaak SUICIDE gekregen omdat er geen relatie is gelegd met de XTC gezien het tijdsstip van de fatale sprong.

Of omdat de politie en de overheid er maar vanaf willen zijn met een makkelijke oorzaak.

Nee de justitie knijpt ook een oogje toe.

Ik neem dat hen zeer kwalijk.

 

Ik stuur dit verhaal naar Nicolette die ermee mag doen wat ze wil.

Ook mijn naam Tom Jansen Geldrop mag erin genoemd worden. Graag zelfs.