Categoriearchief: Nicolette

Kusjes

Mensen vragen zich af hoe het nou toch zit met de kusjes van Daan.

Enige maanden geleden bedacht ik op een goede avond de kusjes van Daan. Zittend aan tafel bedacht ik mij hoe het eruit moest komen te zien, nu de uitvoering nog. De juiste mensen om mij heen hielpen mij met de vormgeving en zo werden de kusjes geboren.

De kusjes werden eerst alleen door mij gemaakt, later kwam Cora daarbij en mensen die lid zijn van team Danielle maken ze soms ook. Op iedere school die ik bezoek worden alle leerlingen actief betrokken bij het maken van kusjes. Zij maken aan het einde van mijn presentatie kusjes van Daan. Hier zit een prijsvraag aan vast, ik kies uit alle kusjes om een bepaalde tijd prijswinnaars. De eerste prijs krijgt zijn of haar kusje afgedrukt op een ansichtkaart en poster. Zijn of haar hele klas krijgt zijn of haar kusjes kaart overhandigd door mijzelf. De tweede en derde prijs krijgen de kusjes die zij gemaakt hebben op een A3 poster afgedrukt overhandigd. Alle kusjes worden op de pagina kusje van Daan gebruikt, ook kusjes die niet gewonnen hebben kunnen hiervoor in aanmerking komen.

Binnenkort zal ik de winnaars bezoeken, en zal ik roze taart meenemen om de aller eerste kusjes winnaar/winnares te verassen.

 

Nicolette

 

foto van Kusje van Daan.

Marco B

Zondagavond, er wordt gegourmet, radio aan. Zoals iedere zondag wordt Marco Borsato gedraaid. Vorig jaar gingen wij hier met ons allen heen, het hele gezin in de auto op naar Amsterdam. Marco Borsato heeft muziek die wij graag luisteren, en meezingen C:

Ik hoor ze vanavond allemaal langs komen, de mooie liedjes met nog veel mooiere herinneringen, ik koester ze stuk voor stuk. Als er nooit meer een morgen zou zijn, maar ook de liedjes die wij vorig jaar allen meezongen. Ik in een rolstoel met een fiks gips been, Danielle die de boel op stelten zette, Wessel die onder luid protest meeging maar oh zo genoot en dit later ook zei. Ilse die samen met Danielle vooraan terecht kwam en de aandacht van Marco wist te trekken. Maaike die zo genoot van alles om haar heen, Peter die genoot van Richard die mee was, de muziek die hij iedere week zo van genoot en nog steeds geniet. En ik, ik weet nog dat er een mevrouw achter mij zat, zij was terminaal ziek, was jonger dan ik, en ik wist nog dat ik zo aan haar moest denken als ik haar en haar kinderen en partner zo zag. Zonder elkaar verder, wat een narigheid, dat waren mijn gedachtes.

Nog geen half jaar later was ik zelf aan de beurt, viel mijn oh zo leuke gezin als een glas in 1000 stukjes uiteen.

En nu, 8,5 maand verder luister ik vanavond zeer aandachtig naar de muziek en koester ik de oh zo kostbare herinneringen aan mijn oh zo mooie gezin.

 

Nicolette

 

gewoon k#t

Het begon zondag, ik reed langs een weg waar bloemen vol in de bloei stonden. Ik moest direct aan Danielle denken, met dit weer zou zij direct haar slippertjes aangetrokken hebben en waarschijnlijk ook een rokje. Met een grote smile zou ze dan voor mij staan, waarop ik dan zou zeggen “is dat niet een beetje koud?” Met een grote schaterlach had een kus gekregen, love you mutti en weg ging je dan, op naar je werk. Op zondag altijd eerst naar het strand en daarna hier op je plekkie om de avonddienst te werken.

Gewone dingen die ik zo vreselijk mis. Ik zie alle mensen genieten van dingen waar ik ook altijd van genoot. Het is al een soort van normaal dat Danielle dood is, iedereen doet zijn of haar dingen. Ik moet ook iedere dag mijn bed uit, naar mijn werk, iedere week geef ik de presentaties waarbij ik hoop dat mensen hier wat aan hebben. Mensen (behalve de mensen die hetzelfde als mij hebben mee gemaakt) hebben geen flauw benul wat ik nu voel. Wat mijn gezin moet ondergaan, hoe wij dagelijks onze weg proberen te vinden in deze k#t situatie.

Dus was jouw bus vandaag te laat, je trein te vol, je baas knorrig en hebben je kinderen de troep niet achter hun kont opgeruimd, adem in en adem uit. Eigenlijk ben ik heel erg kwaad, kwaad op de hele wereld, maar heeee daar kan ik niets mee. Dus zorg ik dat ik mijn verdriet (boosheid) kwijt raak, en dat doe ik door te schrijven.

Ondertussen heb ik 2 mooie kaarsen aangezet, 1 kreeg ik van een ontzettend lieve cliënte die een kaars op haar werk vond met onderin een geluksbedel. De andere kreeg ik van de week na mijn presentatie van de docente, ik kreeg een lotusbloem met een lieve kaart erbij.

Vanavond huil ik, om morgen weer “vrolijk” verder te gaan.

Nicolette

 

 

schijnveiligheid

Afgelopen week schreef John van de Heuvel in zijn column over mijn missie. Hij schreef dat het testen van pillen slechts schijnveiligheid creëerde, dat wil ik vandaag onderschrijven.

Tijdens een presentatie aan de leerlingen vroeg ik wie mij kon vertellen wat testen was. De dame in kwestie kon goed benoemen hoe het proces van testen eruit zag en noemde ook nog wat zij dacht dat er gebeurde. Ik leg de leerlingen iedere keer weer uit wat testen is, wat dit betekent en vooral wat het niet betekent.

Testen is het beste van het slechtste, als je wilt slikken dan is testen een must. Maar zit je dan safe? De mensen die ik sprak en wekelijks spreek denken iedere keer dat als zij hun pillen laten testen dat ze dan veilig zijn……… Het antwoord is NEE, je pillen zijn dan niet veilig. Wel is er gekeken naar de grove samenstelling en hoeveelheden in jouw pil, denk hierbij aan het MDMA gehalte, zuren, kleur, diameter, logo etc. Er wordt bij deze test NIET gekeken naar de andere ingrediënten.  Iedere “kok” zal zijn eigen specialiteiten hebben, dit houdt in dat de een er nog wat andere ingrediënten bij doet en de andere nog wat andere. Deze ingrediënten zie je niet terug bij de test zoals hierboven benoemd. Je ziet dit wel terug als je je pil inlevert en na een week het testrapport thuis krijgt.

Maar wat nu als je diverse pillen in je zak hebt en je weet niet welke bij wie vandaan komen? Laat je dan ook iedere pil testen, of denk je als je er 1 hebt laten testen dat het wel goed zit? Iedere fabrikant heeft zijn eigen processen, je moet bepaalde richtlijnen aanhouden, maar gebeurt dit dan ook? Dit is niet controleerbaar, het is dus een kwestie van vertrouwen………….

Dit alles geldt ook voor de inhoud van een pil, de buitenkant ziet er als een hele uit, je denkt dan ook dat de binnenkant een halve is als je deze door de midden breekt….toch? Niets is minder waar, als de processen niet correct uitgevoerd worden dan zullen de moleculen ook niet goed pakken. Kort samengevat houdt dit dan in dat de inhoud niet evenredig verdeeld is, maar je dit niet ziet. Dus een halve pil wil niet zeggen dat je een halve inhoud hebt, houd hier rekening mee.

Ik zal nooit zeggen dat je niet moet slikken, dit snappen sommige mensen niet. Ik begrijp toch ook dat jullie een leuke tijd willen hebben. Maar ik wil graag dat jullie weten wat de risico.s zijn, dan weet je namelijk waar je mee bezig bent. Dus slik als je wilt slikken, weet dat ik jullie nu niet en ook later niet veroordeel.

Nicolette

Luisteren…..

Ik kom de school binnen en weet even niet wat ik zie, poortjes, pasjes, beveiliging……….dus………………… Na aanmelden meld ik mij boven in de leraren kamer waar mijn contactpersoon ons komt ophalen. In de klas zet ik alles klaar en wacht op de leerlingen die er komen gaan. Er komen een aantal dames en heren binnen, mobiel in de ene hand, tas aan de schouder, oortjes in en kauwgom in hun mond.

Ik start mijn presentatie met de vraag mobieltjes op te ruimen, sommige kijken mij aan, opruimen………..eggggggggggggggg nie. De docente loopt meerdere malen heen en weer en verzoekt keer op keer de leerlingen de mobieltjes op te ruimen. Een enkele blijft mogelijkheden zoeken en apt er op een gegeven moment nog flink op los. Ik loop naar haar toe en wijs met mijn hand op haar scherm, huh oh uh ja ik ruim hem zo op, ik zeg lachend, nee dat doe je nu. De telefoon verdwijnt voor even om vervolgens na enige minuten weer voorzichtig tevoorschijn te komen, en weer zeg ik er wat van.

Achter in de klas zitten 2 meiden, geblondeerde haren, mooie toet en vol in de “ik wil het niet horen hoor, want dat verhaal over die xtc gaat mij echt niet overkomen”. Je ziet ze wel kijken, maar als er foto.s voorbij komen zie ik ze een beetje zakken en kijken ze elkaar aan. Andere leerlingen zitten uitgeblust op hun stoel, ik moet er werkelijk om lachen. Ik krijg wel goede vragen en als de kusjes gemaakt worden ontvang ik de meest mooie kusjes.

Na 90 minuten nemen we afscheid, vele rokers waren erg blij met de aansteker van team Danielle, de andere blij met een lippenbalsen.

Ik drink een theetje en bereid mij voor op de nieuwe klas. Een half uur later komt deze, nu komt de een na de ander binnen, hebben we bijna nog stoelen te weinig en met een kleine 35 mensen beginnen we. Telefoons allemaal weg, direct val jij daar op, meisje met het hoofd naar beneden. Als ik iets vertel en er komt een foto bij, kijk jij de andere kant op, het lijkt erop dat jij denkt, als ik niet kijk bestaat het niet. Je zit vooraan en kan geen kant op, je zit de zit uit en nadat ik de kaartjes, kusjes terug heb gekregen deel ik de lippenbalsem uit en krijg ik een prachtig applaus, hier word ik bijna stil van, dank jullie wel wil ik eigenlijk zeggen. Jij verdwijnt na dit alles uit de klas en nu vanavond denk ik even aan jou. Ik denk eigenlijk aan jouw hele klas, jullie klassen.

Ik had het er vandaag nog met jullie over, ik had jullie moeder kunnen zijn, jullie hadden mijn kinderen kunnen zijn. Hoe kan een leven lopen, jullie zitten allemaal in de klas, mijn kind is er niet meer. Het moment dat duidelijk was dat Danielle dood was in mijn verhaal van de presentatie hoor ik huuuuuuuuuuuuuuuuuuuuhhhhhhhhhhhhhhh (schrik geluiden). De vraag als ik aan xtc denk benoem ik nog eens, is dit waar je aan denkt als je aan xtc denkt? Ik lees de kaartjes nog eens door en lees mooie dingen, de zin van een van de leerlingen raakt mij:  Denk ik dat ik voortaan 10x ga nadenken voordat ik iets doe. De zin waar iemand zegt: “iemand zoals iedereen, hoop dat mensen hier van leren” is een mooie.

Na de presentatie staan er 3 meiden op mij te wachten, allen met een eigen vraag. De ene met een spreekbeurt vraag en de volgende met een vraag voor iemand die haar naaste is en verslaafd is, hoe kan ik hier in helpen mevrouw? Ik leg haar uit dat je zoiets zonder hulp eigenlijk niet kan en verwijs naar de Jelinek of de Brijder stichting. Er staat nog een dame, zij wil mij helpen, maar weet niet hoe. Zij als meisje die ook xtc had geslikt wil haar verhaal graag opschrijven en door mij laten plaatsen, dat kan en mag altijd. Zij vraagt mij nog hoe zij de stichting kan ondersteunen, hier geef ik wat mogelijkheden bij en we nemen afscheid.

Lieve kinderen die ik vandaag mocht spreken, denk goed na over de dingen die je doet, weet dat ik jullie nooit zal zeggen dat je het niet moet doen, maar weet dat je altijd een keuze hebt. Want je weet het hé, als Pietje in de sloot springt, springen jullie er echt niet achterna!

 

Nicolette

 

 

 

 

Afscheid

De drukte in huis was enorm, iedereen kwam binnen om ons op wat voor manier dan ook hun condoleances aan te bieden. Enter en Shift waren beide totaal verschillend in deze situatie, Enter was extreem druk, maar Shift niet, hij lag maar in zijn bench, wilde niet eten enz. Je hoort wel eens dat honden aanvoelen dat er iets aan de hand is, zou Shift vanwege de dood van Danielle zo stil zijn?

Ik ga naar het uitvaartcentrum, naast mij 2 honden die totaal druk zijn, niet te temmen zo druk. Ik twijfel nog of ik ze wel mee naar binnen mag nemen, maar dacht heee schijt aan, mijn kind, mijn honden….. ik doe het.

Binnen trekken de honden erg, ik vraag mij serieus af of dit nou wel zo’n goed idee is geweest. Ik open de ruimte waar Danielle ligt en loop zoals iedere keer eerst alleen naar binnen om te kijken hoe zij erbij ligt. Nu mogen de honden naar binnen, eerst Enter, hij is zo ontzettend druk, blaft zelfs, piept en jankt. Ik til hem op en praat tegen hem over Danielle, dat zij dood is, hij wil het liefst boven op haar klimmen, maar ik kan het niet gokken dat zij beschadigd door zijn nagels. Hij mag snuffelen, ik laat hem dicht bij haar komen en blijf praten. Maaike neemt hem daarna mee naar buiten, hij is zooooo druk. Dan Shift, hij kan zo druk zijn, maar nu was het toch anders, thuis lag hij maar te liggen in zijn bench, nu had ik hem bovenop Danielle haar borst en liet hem ruiken, hij rook heel voorzichtig aan haar hals, kin, normaal zou hij je likken (wat ik vies vind en niet mag, maar hij zou het zeker proberen) nu rook hij alleen maar. Ik vertelde hem ook dat Danielle dood was en hoe gek het toch allemaal was. Hij bleef maar snuffelen aan haar, ik hield hem wel vast en ivm zijn nagels heb ik hem ook niet op haar lijf gezet. Shift zou met alle gemak als Danielle lager had gelegen bij haar in de kist zijn gaan liggen, maar je bent als dood persoon zo kwetsbaar met je huid, dat ik niets wilde gokken.

Na deze dag was Shift weer gewoon Shift, ging niet meer extra in zijn bench liggen en at ook weer.

Nicolette

 

Enter en Shift

Presentatie

Ruim voor de afgesproken tijd kom ik op de plaats van bestemming zodat ik mijn spullen in alle rust neer kan zetten. De bel gaat en de kinderen / jongeren komen binnen, een ieder gaat achter in de klas zitten, de kinderen die daarna komen gaan meer voorin zitten.  Er liggen kaartjes op de tafels, als ik aan xtc denk dan……………………….. Ik hoor de meest wilde praatjes, PILLUHTJES, hahahahahaha.

Dan vraag ik de aandacht, stel mijzelf namens team Danielle voor en vraag ze om de kaartjes in te vullen. Degene die met mij mee is, haalt de kaartjes op, ik kijk ze snel even door en zorg dat de muziek aangaat. Je ziet de jongeren om zich heen kijken, muziek, het ging toch over xtc? De muziek stopt en ik ga mijn presentatie starten, vertel wie ik ben en waar ik over ga praten. Er volgen plaatjes, foto’s en de eerste tranen volgen. Er wordt getroost, er is aandacht voor elkaar, ik praat rustig verder. De kaartjes die in het begin ingevuld zijn worden nu aangetikt, dit is niet waar ik zojuist over sprak, wat zij invulde ging toch over feesten enzo? De volgende foto’s volgen, ik zie vingers omhoog met goede vragen die volgen. Dan eindig ik na nog meer praten met weer een muziekje, en weer een kaartje wat ingevuld mag worden.

Hierna hebben we het over de kusjes van Daan, ik vertel ze wat ik doe en vraag ze op het internet naar mijn website te gaan. Ondertussen zet ik een muziekje op, muziek die Danielle zo lekker vond. Tien minuten later krijg ik alle papiertjes terug en zie ik de mooiste kusjes voorbij komen. Deze jongeren hebben het goed begrepen, ik lees geweldige quotes, waarbij een aantal mij ontroeren.

De telefoons worden allemaal weer opgeruimd, iedereen zit weer op zijn plek en ik vraag de aandacht nog even. De laatste blog van Ilse die net zo oud als deze leerlingen ga ik ze voorlezen, op het scherm zien ze de foto van Ilse die Danielle haar haren vlecht. Wederom hoor ik gesnotter en zie ik meiden elkaar vast houden. Bij het voorlezen van de laatste woorden start ik het laatste liedje en is iedereen muisstil, jongens en meiden…..iedereen.

Ik vraag 2 kinderen om snoepjes die ik mee heb uit te delen, ik kom ondertussen ook bij ze langs met een bandje of een vulpotlood van team Danielle. De kinderen zijn stil, nog onder de indruk van dat wat ze gehoord en gezien hebben.

Ik eindig met een vragen rondje, we praten nog na over de vragen en de antwoorden die er volgen en na 90 minuten nemen wij afscheid van elkaar. Een ieder gaat de klas uit en ik ruim mijn spullen op, de deur gaat weer open, 3 jongens komen terug met een vraag. Ik geef antwoord en we praten samen nog na over dat wat zij mij vragen. Ik had ze al een potlood gegeven, maar de vraag of zij ook een armbandje mochten hebben kan ik geen nee op zeggen, ik geef ze een bandje en met een lieve zin en dag mevrouw gaan ze de klas uit.

Drie presentaties gaf ik vandaag, drie klassen met kinderen voor wie alles in het leven op experimenteren nog moet gaan beginnen of net is begonnen. Ik zie al die koppies  vandaag, hoor zulke mooie vragen en weet dat ik dit met al mijn liefde die ik ook voor mijn kinderen heb via mijn presentaties aan hun geef. Ik heb ze voorbereid op de vragen die ze gaan krijgen, de druk die ze opgelegd gaat worden en hoop dat ik ze een beetje meer kracht heb gegeven om zo bewuste keuzes te maken heb gegeven.

Lieve kinderen die ik tot nu toe mocht ontmoeten, dank jullie wel!

 

Nicolette

 

 

 

Pieken en dalen

Pieken en dalen

Ik ben onlangs in Spanje geweest, mee naar de oude stageplek van Maaike. Na een goede vlucht en een rit in de huurauto van 3 uur komen wij aan. Ik zie veel paarden een beek en mensen die ik niet ken. Behalve 1 iemand, Laura, haar ken ik van Facebook, zij was degene die Maaike deze zomer, enkele weken na het overlijden van Danielle opving. Stichting paard in nood in Spanje heet haar stichting (klik hier). Laura ontfermt zich over ontheemde paarden, en dit doet zij met alles wat zij in zich heeft. Ook komen hier mensen die even op adem moeten komen, zo ontmoete ik een leuke vrouw met een burn out en een man die 9x in zijn leven het hoogst haalbaar op sportgebied kon halen (wereldkampioen). Ellenlange gesprekken heb ik gehad over het leven, de pieken en dalen in het leven. Vooral de man die ik sprak kon mij een schat aan informatie geven. Hij als beste van de hele wereld had alles wel zo’n beetje meegemaakt wat een mens mee kon maken. Hij hoorde van mijn stichting en had een mening over mij als niet gebruiker met een missie. Deze stelde hij ala minute bij toen wij in gesprek raakte. Ik kon dan wel niet voelen wat een gebruiker voelde, maar ik wist wel alles te benoemen en luisterde naar alles wat er te horen was, dat intrigeerde hem.

Zittend in het vliegtuig raak ik erg geëmotioneerd, zo hoog in de wolken zo dichtbij Danielle. Danielle de lachebek, die vandaag 2 jaar geleden met haar vriendje voor het eerst zonder mij op vakantie ging. Facebook stuurde mij vandaag een herinnering van die dag. Ik zie een super blije dochter die hevig verliefd op weg naar Parijs ging, met de auto. Oh wat was ik bezorgd, het zou toch wel goed gaan? Hoe kan het lopen, nu bijna 7 maanden later ben je dood, hartstikke dood. Ik ben vooral zoekend naar Danielle, denk veel aan de crematie, maar ook aan de uitvaart zelf. Ik heb alles gedaan wat ik wilde doen, heb haar alles bij leven gegeven en alles bij dood. Maar god oh god wat mis ik haar.

Ik was zojuist op het vliegveld, ik neem altijd iets voor mij kinderen mee. Ilse een Victoria secret cadeautje, Wessel een oreo, en dan begint het, ik voel dat ik wat ga vergeten. Want ik nam altijd voor 3 kinderen iets mee, maar dat hoeft nu  niet meer. Ik zie een prachtige roze fles prosecco, die zou ik voor haar gekocht hebben………..

Danielle zou voor geen goud mee zijn gegaan daar dit paarden gebeuren, wel zou zij met mij naar Spanje zijn gegaan, dit zou ik met mijn meiden gaan doen. Het leven is zo onvoorspelbaar, voordat je het weet is het voorbij…….. Of je nou negenvoudig kampioen bent en tot jezelf in de bergen tussen paarden moet komen met een schat aan informatie, of je gaat zoals ik met een berg verdriet een paar dagen voor jezelf weg. Pieken en dalen, dat is zoals het leven is.

Geniet van de dingen die je hebt, laat je niet gek maken van wat anderen denken dat goed voor jou is, want jij weet zelf waarschijnlijk wel wat goed voor jou is. Ook als je nu zegt, nee dat weet ik niet hoor, dan heb je toch een stemmetje in je achterhoofd die zegt, echt wel! Drugs is een uitweg, een moment los van de stof, niet na willen of kunnen denken, meedoen met de meute en ga zo maar door.

Verblijvend op een berg in Spanje, rijdend door prachtige landschappen, genietend van familie bezoek koesterde ik alles wat ik mee mocht maken. Mis ik mijn kind, geniet ik van de lieve apjes van mijn andere kinderen, ben ik ook weer blij dat ik naar huis ga.

Want thuis ga ik vol frisse moed verder met mijn stichting, blijf mij hard maken om bewustwording te creëren. Dit omdat ik stichting team Danielle onder jullie aandacht wil blijven brengen, weet dat je altijd een keuze hebt, en wat dat ook moge zijn, neem hem bewust.

 

 

 

Nicolette

Gezicht van bewustwording

Samen waren we soms water en vuur, konden ruzie maken en heerlijk roddelen over wie dan ook. Met je zussen en broer kon je ruzie maken, ook ook heel veel lol maken. Schreeuwend de huiskamer door omdat je kleine zusje jouw make up had gejat en dat was niet de goedkoopste……. Met je broer om zijn nek hangen en hem kusjes geven en vragen naar mogelijke schoonzusjes voor jou, hij had hier zo zijn mening over en liet niets los meer los dan hij wilde.

Met Peter naar de kroeg, de apjes die dan verstuurd werden, waar ben Je? Ik kom eraan, en jullie hadden samen een heerlijke avond.

Ik mis het jij en ik, het gekibbel, de arm om mijn nek, de apjes, mijn parfum die gek genoeg steeds leger werd terwijl ik er niet aan zat. Het zijn van die kleine dingen, dingen die zo normaal waren.

Onlangs schreef een dame op de team Danielle pagina een brief aan jou, dat jij zo gemist werd en dat jij het gezicht van de bewustwording was. Dat meiden en jongens zoals jij zomaar uit het leven konden gaan. Dat niets meer normaal is, jij kijkt al deze mensen met jouw prachtige ogen aan. Want jij verteld Nederland een verhaal, het is een verhaal van een leuke meid die vol in het leven stond. Een meid die veel had meegemaakt en nog zoveel dromen had. Die zich op een goede dag over heeft gegeven aan xtc, en die hier al haar dromen heeft moeten opgeven.

Jij hebt een ieder laten zien dat ook gewone meiden dood kunnen gaan, dat gewone meiden ook maar gewone meiden zijn. Ik plaats dagelijks quotes, allen met een lading, met een kusje van jou. Want jij wilde niet dood, nee jij wilde leven!

Ik ga mij hard maken om jouw verhaal overal te vertellen en gewone jongens en meiden te informeren dan ook gewone jongens en meiden dood kunnen gaan. Dood aan een pilletje, dood, dood, dood………

 

 

Mama

nationale complimentendag.

Vandaag het interview van mij online via RTL, en dat heb ik geweten! Wat een reacties, dank jullie wel hiervoor. Het was geweldig om te lezen hoe goed de mensen op de hoogte waren, hoe goed het hen verging. De beste mensen uit Nederland melde zicht om vooraan in de rij mij eindelijk die antwoorden te geven waar ik maar niet achter kwam.

De ene heer kon D uit zijn wereld, hij wist precies van de hoed en de rand, dank je voor al je berichten. Dan was er een jonge man die mij mij muts noemde en mij wist te vertellen dat Danielle al 10 jaar slikte, en niet aan xtc maar aan 4fmp was gestorven, ook jij bedankt voor deze informatie.

Godzijdank wist iedereen dat zijn of haar dealer de beste was, zij niet zo dom waren, zij hun xtc lieten testen, en laten we vooral niet vergeten dat het Danielle haar eigen schuld was.

Als ik het zo las is Team Danielle eigenlijk overbodig, want zo erg is het toch eigenlijk allemaal niet……….

Het is vandaag nationale complimenten dag, en dat heb ik ook geweten. Lieve berichtjes heb ik mogen ontvangen over mijn vandaag geposte interview, dank jullie wel hiervoor.

Bewustwording, daar gaat het uiteindelijk allemaal over, als jij bewust bent van dat wat je doet, dan hoef ik jou niets meer te vertellen. Maar gek genoeg zijn de mensen die ik face to face of 1 op 1 spreek niet zo mondig als de anonieme facebook mensen. Ook kan niemand mij een antwoord geven als ik een vraag stel tijdens mijn presentaties, want het is een antwoord geven op een vraag waar je niet van wist dat het zo zat.

Ik heb de reacties naast mij neergelegd. En als ik dan toch iets erover wil zeggen, Danielle was een top dochter, een lieve zus en super sociaal kind. Maar dat hoef ik eigenlijk niet te zeggen, want zoveeeeeeeeeeeeeeeel mensen die vandaag iets wilde melden waren al bekend met haar………….

 

 

Nicolette

 

Samen voor altijd

19 februari…….

 

Het is zover, jouw 1e verjaardag ………..zonder jou erbij. Ik zie er als een berg tegenop, de dag die mij voor de eerste keer moeder maakte, jij die mij moeder maakte. Ik weet het nog zo ontzettend goed, als de dag van gisteren zou ik zeggen. Na 9 maanden wachten was het moment daar……je kwam niet zonder slag of stoot op de wereld, maar toen je daar was, wauw! Het meest mooie kind van de wereld (later mocht ik dacht gevoel nog 3 keer meemaken, want ook bij je zussen en broers dacht en voelde ik dat). Vannacht om 0000 laten we 22 verlichte ballonnen op, 22 stuks met flikkerende lampjes erin. Lampjes die een ieder kan zien, ze vliegen mooi hoog over meerdere dorpen heen. Een ieder die ze ziet zal zich afvragen wie er voorbij komt, en jij bent het! Mijn stoere dochter die vandaag op papier 22 jaar wordt, die het aardse niet verder mocht meemaken. Ik heb het liedje van Maaike Ouboter toegevoegd, je was bij de uitvaart van Saskia, het maakte veel indruk op je. Maar nu missen wij jou, ik wil een lelijk woord intypen maar zal dat niet doen. Vannacht om 0000 wordt het kusje van Daan officieel geboren, jij zal voortleven op verschillende manieren. Ik zal vol trots overal over jou vertellen, want trots ben ik op je. Ik ben trots op alles wat jij gedaan hebt, ook als ik je soms achter het behang kon plakken…….. Maar jij hebt mij moeder gemaakt, de moeder die ik nu ben, jij hebt Wessel en Ilse en Maaike tot trotse broer en zussen gemaakt. Jij hebt oma een trotse oma gemaakt, je tantes trotse tantes en je vriendinnen trotse vriendinnen. Jij bent en blijft mijn kind, ik kuste je toen je geboren was en ik kuste je toen je dood ging en dood was. Ik kus je alle dagen van het jaar via het kusje van Daan, want ook al kan ik je lijfelijk niet meer kussen, in mijn gedachtes ben je altijd bij mij.

 

mama

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als de dood ook jou ophaalt.

Ik krijg vanmorgen een apje van een bekende.

De tekst loog er niet om, wederom een jong iemand overleden aan drugs. Het was vroeg 0715 en ik was op weg naar mijn werk.  Een jonge knul van 24 jaar die niet bezig was met doodgaan, maar met experimenteren

Ik denk aan zijn vader en moeder, ik denk aan zijn vriendin waar hij was op het moment van overlijden. Ik denk aan de mensen om hem heen, een ieder is nu waarschijnlijk in een shock, maar dan……………………………..wat ga je dan doen? Je gebruikte vaak samen, maar nu is hij dood, dus je weet nu dat het echt kan gebeuren. Denk je nu dat het pech was of denk je nu van shit dit is echt voor het echie?

Ik wens iedereen veel wijsheid toe.

 

Nicolette

loslaten

Loslaten…..

De dokter vertelt de mogelijkheden, ik duizel bijna, Jezus dit is niet misselijk.
Transplanteren, wachtlijst, doodgaan. Ik stel direct de vraag of je nog wel kinderen kan krijgen?
Het antwoord is ja, gelukkig maar, dit was je grootste wens.
Dan komt er nog veel gepraat over medicijnen die elkaar bijten en procedures.
Het gevoel van willen we dit wel bekruipt mij….. Niet doen betekent dood gaan. Dood gaan, het rolt door mijn hoofd, dood gaan!

Ik streel je hoofd en kus je voor de 1000e x, je zal toch niet dood gaan?

Ik hoor wat er over de toekomst gezegd wordt, jeetje mina.

De dokter kijkt naar ons en ik stel de vraag of hij MOET transplanteten?
Alles en iedereen lijkt nu stil te zijn, ik weet wat ik vraag. De dokter knikt en bevestigt dat hij zich aan protocollen MOET houden. Ik denk aan wat je te wachten staat en denk 1001 dingen.

Jouw dromen, wensen, hoop, alles in de waagschaal door xtc…………. Je moet je na de transplantatie aan heel veel regels houden, ik hoop dat je dat kan……

De dag erna 1140 moest ik toch loslaten, het was foute boel en het mocht toch niet zo zijn.

Ik zeg je nogmaals hoeveel ik van je houd en daar ga je……….

Verlost van alles waar je last van had, nooit meer pijn, nooit meer verdriet. Jouw toekomstpad werd een heel ander pad.

Nicolette

foto van Nicolette Roze.

Zwart-Wit

Wederom schrijf ik een blog naar aanleiding van een reactie van iemand. Het zinnetje galmt nu al de hele middag door mijn hoofd heen, “Mooi gebaar, en natuurlijk absoluut vervelend en dit gun je niemand. Geen vader, geen moeder, geen kind!!! ”

Ik vind alleen dat het gebruik van drugs / xtc heel zwart wit neergezet wordt …

 

Dat zinnetje dat doet het hem, ik heb hier nu al enige uren over nagedacht. Hoe zet ik xtc en of drugs neer………….. Mijn eigen mening geef ik niet, mijn kind is er wel aan overleden. Ik schrijf over wat ik gehoord heb wat het je brengt, ik schrijf over wat ik ondertussen weet wat het je brengt. Hoe zwart is zwart dan? Zwart is in dit geval de negatieve kant, de dood van mijn bloedeigen kind en met met haar nog veel anderen. Wit, de mooie kant van xtc, feestjes, fijne gevoelens en nog veel meer. Maar zonder dat ik mijn eigen mening hier neer wil zetten kan ik nooit maar dan ook nooit wit denken, mijn bloedeigen kind ging op een niet nader te benoemen manier dood. En dat duurde 2,5 dag, dagen die ons als gezin tussen hoop en vrees lieten leven.

Ik ben dan ook bang dat ik de schrijfster van deze regel niet tegemoet kan komen. Zij als mogelijk witte denkster en ik dan toch als zwarte denkster.

Ik zet het liedje van Marco Borsato hieronder, heel toepasselijk in de kleuren zwart met witte letters. Ook nu zal ik niet zeggen wat je wel en niet moet doen, dat mag je lekker zelf weten. Vandaag hoorde ik dit liedje en de tekst is dan zo autobiografisch, want wat als er nooit meer een  morgen zal zijn? Ik heb het hele proces van a tot z meegemaakt en zoals al eerder beschreven wat dat het meest helse wat ik ooit meegemaakt heb. Ik als zwarte denkster denk dan wel en daar zal ik eerlijk over zijn, hoe kan het nou dat mensen dit dan toch gokken?

Maar dat zal ik nooit begrijpen, want ik zal nooit slikken.

 

Nicolette

Doe niet zo overspannen!

Doe niet zo overspannen!

Er werd vandaag een link op een site geplaatst die betrekking had op het gebruik van harddrugs.
Ik las en huiverde bij sommige reacties.

Twijfelde of ik erop zou reageren en reageerde uiteindelijk.
Ik las dat sommige mensen al vanuit mijn stichting hadden gereageerd, dat vond ik fijn om te zien.

1 van de reacties was dat men niet zo overspannen moest reageren op het gebruik van.
Mmm overspannen ………

Al lezend bleek dat de onwetendheid zo onnoemelijk groot was, dat ik besloot om her en der een reactie te geven.

Testen…….zal ik er wekelijks over schrijven? Testen zegt niet dat het goed of veilig is. Testen is het beste van het slechtste, je weet dan iig hoeveel mg mdma er in 1 HELE pil zit.
(Al eerder uitgelegd dat de binnenkant vd samenstelling niet 100% in zijn geheel kan zijn. Dus een halve voor het oog kan qua inhoud boven de 50% qua samenstelling zijn…..

Je gaat van 1 echt niet dood, zucht……..Ik zal blijven vertellen over Renate die helaas wel na 1 pil dood ging.

Overspannen…….
Weet je wat ik het ergste aan deze opmerking vind……het ergste wat ik mee kon maken overkwam mij. Het ergste staat op mijn netvlies, suist door mijn hoofd. Ik weet iedere seconde nog, 42.7 graden doet veel met je……..hartslag 168 ik dacht oh god ze zal toch geen hartaanval krijgen. (Wan)hoop en vrees voerde mij ruim 62 uur mee, daar kreeg ik zekerheid.
Danielle is dood…..Ik riep direct hoe laat is het…..1140.

26 juli 1140 ik ga het nooit meer vergeten.

Ik ga mijzelf nergens verdedigen, zal niemand veroordelen, maar blijf wel bewustwording zaaien
En dat is iets anders dan onwetendheid.

Al schrijvend ben ik terug bij 26 juli.
Nadat de lijkschouwer geweest was mocht ik haar opbaren. In overleg met de zuster wilde ik alleen haar haren doen. Haar grote trotse bos krullen zat volledig in de tis (klit). Ik heb zeker een kwartier ukje voor plukje geborsteld, het was onmogelijk. Uiteindelijk vlocht ik het om het savonds door Ilse netjes te laten vlechten.

Overspannen had ik kunnen raken, in de hectiek vd uitvaart, in de hectiek vh rouwen, in de hectiek van mijn gezin, leven.

Maar dat gaat niet gebeuren, want ik blijf keuzes maken.

Nicolette

foto van Nicolette Roze.
foto van Nicolette Roze.

Zussen

ussen

3 meiden, nu al maanden niet meer compleet.
Ze doen het ontzettend goed ookal hebben ze het hartstikke moeilijk.
3 meiden, wie mij 7 maanden geleden gezegd zou hebben hoe het ging lopen….
De meiden moesten afscheid van elkaar nemen, hartverscheurende taferelen.
3 meiden, op de foto onbezorgd en blij.
Vaak met elkaar op een foto.
Selfie hoorde ik dan, klik!
3 meiden ik zal ze nooit meer samen zien……
1 broer, al maanden zonder zijn grote zus.
Hij doet hartstikke zijn best, hoe moeilijk hij het ook heeft.
1 broer, 6.5 maand geleden een vd weinige foto’s waar ze samen op staan.
1 broer die verscheurd van verdriet zijn zus vlak voor het sluiten van de kist nog aan kon raken…….
3 zussen en een broer, ze zullen nooit meer samen zijn.

foto van Nicolette Roze.
foto van Nicolette Roze.
foto van Nicolette Roze.
foto van Nicolette Roze.

Amelie

Amelie

Ik zie en lees met grote regelmaat Tom zijn verhalen.
Tom de trotse vader van Tim en nog 2 kanjers.
Ook spreek ik met Marco, de vader van Jovi (en nog meer kanjers).
Lion de trotse moeder van Renate.
Monique de stoere moeder van Naomi.
Miranda de lieve moeder van Felice.
Heidi de liefhebbende moeder van Youri.
Alie de geweldige pleegmoeder van Myrthe.
Is Diana er als trotse moeder van Mike.
Meisje L. wiens vader het niet meer op kan brengen.

Allemaal geweldige ouders met 1 overeenkomst………..onze kinderen waren net zoals jullie kinderen.
Ondernemend, studerend, stappend en probeerde allen xtc………

Ik schreef al eerder als de dood een gezicht heeft.
Al deze kinderen hebben een gezicht, van iedereen weet ik hoe ze eruit zien. Heb ik de meest heftige verhalen gehoord over het verlies.

Luister eens naar de muziek van de uitvaart van Tim.
Gewoon ogen dicht en denk eens aan je eigen kinderen, neefjes nichtjes buurmeisjes buurjongens. Denk aan feestjes, verjaardagen en en meer van dat.

Dat is mooi he met die muziek?

Nu doen we het nog een keer, ogen dicht………
Denk nu eens aan onze kinderen………………………………

Dat is een ander plaatje dan net he?
Geen feestje en of partijtje.

Waarom schrijf ik dit?

Ik zal jullie blijven vertellen over de verhalen achter het “plezier” pilletje. Verhalen die voor de meeste van jullie ver van je bed zijn. Verhalen waar wij mee naar bed gaan.
En laten we nou toch hopen dat jij niet de volgende bent, want ik blijf schrijven en jij leest het…….

Een quote voor vandaag

Xtc………zoveel verdriet door 1 pilletje.

Kusje van Daan.

Nicolette

Laatste nieuws

De volgende scholen zijn klaar voor de bewustwording en hebben mij gereserveerd!

Basisschool De Hoeksteen groep 8
Mondriaan college Den Haag hele dag!
Horizon college Purmerend
Wellant college Aalsmeer hele dag!

Clucius college wil alle klassen kennis laten maken met bewustwording.

En er is veel interesse van grote scholengemeenschappen.

Ik ben blij dat de media mijn verhaal oppakken, jeugdjournaal is aangeschreven.

Gisteren schreef MK fotowerken over stichting Team Danielle                                               Vandaag de pagina Opvoeding en uitgaan.                                                                                             En op www.linda.nl is mijn monumentje voor Danielle geplaatst.

Eerbetoon

 

EERBETOON AAN DANIELLE (1995-2016): ‘ZE KON DE VERLEIDING NIET WEERSTAAN’

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Vandaag: Danielle, dochter van Nicolette, die 21 jaar werd.

| Charlotte Sun

Ter nagedachtenis aan Danielle (19 februari 1995 – 26 juli 2016), door haar moeder Nicolette Koopen.

LIEF GRIETJE
Danielle Lisette was mijn eerste kindje. Een super lief grietje, een voorbeeld kind. Ik kreeg nog drie kinderen en als het aan Danielle had gelegen, had ze nog veel meer broertjes en zusjes gekregen. Qua uiterlijk leken we veel op elkaar, maar qua gedrag niet. Danielle was een stuk rebelser dan ik ooit ben geweest.

VERKEERDE MENSEN
Ze kwam in contact met de verkeerde mensen. Ik kon mijn vinger er niet op leggen, maar ik zag mijn kind veranderen. Als ik aan haar vroeg hoe het met haar ging, vertelde ze mij dat er niks aan de hand was.

ZIEKENHUIS
Op 23 juli kreeg ik eind van de middag een verschrikkelijk telefoontje van het ziekenhuis: het ging niet goed met Danielle. Ik was op dat moment niet thuis, maar op vakantie in Brabant. Na het telefoontje ben ik zo snel mogelijk terug gereden. Drie dagen na het telefoontje overleed ze.

MDMA
Uit het bloedonderzoek bleek dat Danielle recentelijk MDMA had geslikt. Met wie ze dit had gedaan en in welke omgeving weet ik niet. Iedereen uit haar omgeving zwijgt tot op de dag van vandaag. Met behulp van een privédetective ben ik er wel achter gekomen wie haar die drugs heeft verkocht.

VERDRIETIG
We gingen een hele verdrietige periode tegemoet. Haar jongere zusje Ilse, met wie ze altijd samen was, werd in een klap volwassen. Hoe moesten we nu toch verder zonder Danielle? Nooit meer op zondagavond samen aan tafel, over sushi praten of een borrel drinken in de kroeg, waar ze dan met veel bombarie binnen kwam. Ze zou nooit meer een drankje kunnen drinken met Maaike of gillend op Wessels bed kunnen springen.

DOORZETTER
Danielle was een kwebbelkont en stond bekend als een doorzetter. Daar waar zij was, was reuring en moesten mensen lachen. Ze kon de verleiding niet weerstaan om net als velen XTC te proberen, wat uiteindelijk haar dood werd.

STICHTING
Ik besloot een stichting op te richten. Daarnaast geef ik voorlichtingen op scholen en praat daar over mijn Danielle. Ik mis mijn kind ieder moment van de dag en zal altijd vier kinderen hebben.

Bezoek de website van de stichting hier.

 

Monumentje Danielle door Nicolette

 

Kortom, drukke dagen met team Danielle.

Hypocriet

Hypocriet…………………………

Ik heb er even een paar uurtjes over nagedacht.
Nagedacht over hoe ik dit blog nu ga schrijven naar aanleiding van de post over mevrouw H Groenteman, een dame bekend van radio en tv met een leeftijd boven de 70.
De kop van dit stuk is hypocriet, die kop gebruik ik naar aanleiding van een reactie er onder het stuk kwam, ik plaats hem hieronder.

Ze is een volwassen vrouw en ze doet dit niet waar haar kleinkinderen bij zijn! Wat een hysterische reacties weer zeg, en nogal hypocriet, iedereen vindt alcohol prima maar een pilletje ooooooh dan ben je een junk…..

Hypocriet,

Ik ben maar zo vrij geweest om de directe uitleg van google erbij te nemen
Hypocriet of schijnheilig geeft aan dat iemand zich anders voordoet dan hij of zij in werkelijkheid is. Hypocriet zijn is huichelachtig, vals of geveinsd gedrag vertonen. Hypocriet is afgeleid van het Griekse woord hupokrites. Dit woord betekent letterlijk acteur.

Op de een of andere manier kan ik het woord niet in de context van de reactie plaatsen.

Ben je hypocriet als je erop gewezen wordt dat je een voorbeeldfunctie hebt?
Ben je hypocriet als je een bekende Nederlander bent en voor mening uit komt?
Ben je hypocriet omdat IEDEREEN alcohol prima vindt?
Ben je hypocriet omdat men denkt dat je na een pilletje een junk bent?

Mevrouw Groenteman, maar ook mevrouw Yvon Jaspers, Dhr. Jan Smit,, Dhr. Thijs Romer, Dhr. Dave Roelvink, Jongeman Lill Kleine., mevrouw Daphne Bunskoek, acteurs in het programma GTST.
Allen hebben zij publiekelijk aangegeven dat zij XTC gebruikten. Sommige gaven aan dat jij dat ook eens moest gaan proberen, het was het beste wat jou kon overkomen.

Iedereen mag voor zijn of haar mening uitkomen, gelukkig hebben wij dat voorrecht. Maar wat is het belang dat je anderen er toe gaat zetten om het ook te proberen?

Mensen die de status BNer hebben, hebben een voorbeeldfunctie. Dat is de keerzijde van het BNer zijn, je moet altijd opletten wat je zegt en of doet. Teksten die JIJ zegt komen op het internet en verdwijnen niet meer.. Zo vond ik afgelopen dagen meerdere nieuwsstukken over BNers en hun kijk op xtc.

Ik ben zoals jullie waarschijnlijk wel weten mijn kind kwijt geraakt aan het zelfde middeltje als waar zij mee “pochen”.
Met mij zijn er nog ontzettend veel ouders die ook hun kind kwijtgeraakt zijn aan datzelfde middel.

Wat ik vooral zie als mensen dit horen is het volgende:

* Ze zullen wel niet “goed”gebruikt hebben, want……………….
* Ze hebben geen goede opvoeding gehad, want……………..
* IK slik al jaren en ik leef nog steeds…………………..
* Aan alcohol sterven meer mensen………………………..

Hier heb ik al veel over geschreven en zal ik nog veel over schrijven, want dit denkbeeld is totaal niet corresponderend met de werkelijkheid. Behalve dan als je wel nog steeds leeft…………..

Maar ook vond ik journalisten die hun mening opschreven, stukken die absoluut niet conform de werkelijkheid zijn en of waren.
Want gaan wij nu zeggen, we hebben ermee te dealen dus laten we nu een manier vinden dat ze het “verantwoord’slikken. Bij deze zinnen moet ik even slikken, want het bestaat NIET. Het is en blijft onveilig, Russisch roulette, schrijf dat dan gewoon op. Schrijf het zoals het is, draai er niet omheen. Nogmaals ik ga niemand zeggen om het wel of niet te doen. Wil jij mij overtuigen dat JIJ wel weet wat je doet, mij hoef je niet te overtuigen hoor, ik geloof je!

Ik durf te zegen dat ik heel veel mensen gesproken heb, en dat waren heel veel mensen die slikte en of slikken. Ik heb ze gevraagd naar hoe zij denken en of doen. Er waren er maar weinigen die:

wisten dat xtc (1 pilletje) 2 maanden de tijd nodig had om uit je lijf te gaan
wisten wat de ingrediënten van xtc was
wisten wat testen nou echt inhield
wisten wat de inhoud van een halve pil was
wisten dat je dood kon gaan aan xtc
wisten dat er veel meer doden door xtc waren
wisten dat er een wet op de privacy was en dat er daarom niet over geschreven werd, dus dat er daarom ook geen ruchtbaarheid aan gegeven wordt.
wisten dat onsterfelijk zijn niet bestond
wisten dat xtc ook psychische klachten kon geven
wisten dat er veel mensen onder invloed van xtc……………………..
wisten dat ………………………..

Hoeveel weet jij nou eigenlijk van dit alles af?
Want jij geeft wel jouw mening, maar ervan af weten, nee dat is teveel moeite.

Ik ben een NON hysterisch mens en durf over mijzelf te zeggen dat ik verre van hypocriet ben. Ik heb mijzelf verdiept in de xtc, heb dingen gezien, geroken en nee niet geproefd.
Ook veroordeel ik niemand, heb ik wel een mening over drank en drugs en weiger ik mijn kop in het zand te steken.

Ben jou diegene die weet wat hij doet…………………………dan doe je het goed!
Ben jij nou diegene die dat toch niet weet of wist, lees mee en laat je informeren.

Hypocrie t is net als xtc……………………..beter van niet………………..t

Hieronder laat ik jullie zien hoe het in de werkelijkheid zit en gaat. Alle foto.s zijn de laatste foto’s die er van haar en mij gemaakt zijn…………….geplaatst in volgorde van afscheid.

Nicolette

foto van Nicolette Roze.
foto van Nicolette Roze.
foto van Nicolette Roze.